Προβολή αναπάντητων δημοσιεύσεων | Προβολή ενεργών θεμάτων Τώρα είναι 18 Απρ 2014 16:34



 Σελίδα 1 από 1 [ 12 Δημοσιεύσεις ]
Απαντήστε στο θέμα

Ο "Ομφαλός", το κέντρο της Γης - Δελφοί 
Συγγραφέας Μήνυμα
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 10 Δεκ 2008 03:18
Δημοσιεύσεις: 53
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 06 Ιαν 2009 03:51
Ο "Ομφαλός", το κέντρο της Γης,όπως οι αρχαίοι πίστευαν, ήταν στους Δελφούς.

Ο Ομφαλός είναι καλυμμένος με ένα πλέξιμο από μάλλινες
κορδέλες, το ονομαζόμενο "αγρηνόν". Σύμφωνα με την
παράδοση, ο Ομφαλός ήταν ο τάφος του δράκοντα Πύθωνα,
γιου της Γης, τον οποίον σκότωσε ο θεός Απόλλων, για να
καταλάβει το Μαντείο.
Σύμφωνα με άλλους, ο Δίας άφησε
ελεύθερους δύο αετούς από τα πέρατα του σύμπαντος, για
να βρουν το κέντρο της γης
. Πέταξαν και συναντήθηκαν
στους Δελφούς, στον Ομφαλό.

Εικόνα
Ο θρύλος λέει ότι οι Δελφοί ήταν το σημείο που συναντήθηκαν οι δύο αετοί. όταν ο Δίας τους έστειλε να πετάξουν από Δελφοί Ιστορία Μαντείο των Δελφοί Ναός Απόλλωνα Πυθία Δελφοί Ιστορίαδύο διαφορετικές κατευθύνσεις. Σ'αυτό το σημείο ο Δίας έριξε τον ιερό βράχο και οι Δελφοί έγιναν γνωστοί στα πέρατα του τότε κόσμου ως ο ομφαλός της Γης, το κέντρο του κόσμου.

Πριν όμως γίνει αυτό γεγονός, αυτή ήταν η περιοχή που ζούσε η θεά Γαία με τον προστάτη της και γιό της, το ερπετό Πύθωνα. Ο Απόλλωνας γιός του Δία έφυγε από τον Όλυμπο με σκοπό να σκοτώσει τον Πύθωνα και να κατακτήσει αυτό το όμορφο και ιερό μέρος.

Ο Απόλλωνας Θεός της χάρης, της μουσικής, του φωτός και της καλλιτεχνίας με την σφαγή του Πύθωνα έδωσε στους Έλληνες τον θρίαμβο της κατατρόπωσης του πωτόγωνου ενστίκτου, δίνοντας ταυτόχρονα ώθηση στην άνθηση και στην πραγματοποίηση καλλιτεχνιμάτων σε όλους τους τομείς της μουσικής, γλυπτικής, συγγραφής και του τραγουδιού.

Μετά την σφαγή του Πύθωνα ο Απόλλωνας αυτοεξορίστηκε με σκοπό την αυτοτιμωρία και τον εξαγνισμό του, πριν επιστρέψει νικητής στους Δελφούς.

Δέλφις σημαίνει στ' αρχαία Ελληνικά Δελφίνι, και γι' αυτό οι Δελφοί ονομάστηκαν έτσι. Προς τιμή του δελφινιού, και αυτό γιατί αυτή τη μορφή πήρε ο Απόλλωνας κατά το ταξίδι της επιστροφής του, οδηγώντας το καράβι με τους Κρήτες ναυτικούς με σκοπό να μείνουν στους Δελφούς για να χτίσουν το ιερό του και να γίνουν οι ιερείς του.

Με την επιστροφή του ο Απόλλωνας στέφηκε επισήμως προστάτης και άρχοντας των Δελφών. Στο σημείο που έγινε η σφαγή του Πύθωνα, τοποθετήθηκε ο ομφαλός βράχος. Ο ομφαλός σημαίνει "κέντρο της γής" και εκεί ήταν το Ιερό Μαντείο των Δελφών.

http://www.sikyon.com/Delphi/Monuments/ ... gr00a.html
http://www.aroundparnassos.com/delphi-history-gr.html


06 Ιαν 2009 03:51
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Διαχειριστής
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 15 Δεκ 2008 01:52
Δημοσιεύσεις: 1133
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 07 Ιαν 2009 11:18
Ακόμη και αυτή η διάσημη νεότερη παρηκμασμένη μορφή του γνωστού δελφικού ''Ομφαλού'' εικονίζει την Γη με τις ενεργειακές διελεύσεις και τους ενεργειακούς τόπους, για τους οποίους γνώριζαν επακριβώς πού βρίσκονται.

Είναι εξακριβωμένο ότι το ''Μαντείο'' ανέθετε σε ελληνικές ''Μητροπόλεις'' ίδρυση ''Αποικιών'' σε όλη την Γη. Από πολύ παλαιότερα της περιόδου που τοποθετεί η σημερινή επίσημη Ιστορία τον ''Μεγάλο Ελληνικό Αποικισμό'' τον οποίο και περιορίζει σε πολύ μικρή έκταση.

Έστηναν στα ακριβή σημεία εγκαταστάσεις -που σε καιρούς παρακμής ετράπησαν σε θρησκευτικούς ναούς, ιερές λαξεύσεις κ.α.-, και εγκαθίσταντο στους χώρους αυτούς.

Υπήρχαν σημαίνοντες λόγοι για τους οποίους είχαν πάει σε όλα τα σημεία. Με άλλα λόγια, εξ αιτίας αιτιών είχαν πάει παντού στην Γη. Και όχι από λόγους περιεργείας, μα καθ' υπόδειξιν ''Μαντειακήν'', και βάσει συγκεκριμένων λεπτομερών οδηγιών.

_________________
~ Ακραίο Επικοινωνιακό Φαινόμενο ~

Παλιγγίνης Ελευθέριος - HecarΧος HellΕυθερεύς
✩☿ Z ≡)))≡IΦI≡(((≡ ϟ ☿✩
✩∞ΙΑΟ∞✩
✩∞ΚΡΣ∞✩
✩☿ Z ≡)))≡IΦI≡(((≡ ϟ ☿✩

https://www.facebook.com/lpaliginis

Step 1: Εικόνα


Étape 2: Εικόνα


~ Έτσι για να σκιάζονται περισσότερο ~


07 Ιαν 2009 11:18
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 10 Δεκ 2008 02:12
Δημοσιεύσεις: 129
Τοποθεσία: ΕΛΛΑΔΑ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 09 Ιαν 2009 14:46
Η Ακρόπολη και η Αφαία απέχουν από τον ναό του Ποσειδώνα περίπου 44 χλμ σε ευθεία γραμμή και από τους Δελφούς, 121 χλμ :!: Οι Δελφοί ισαπέχουν από τη Δωδώνη και το Δίον (περίπου 195 χλμ). Επίσης, από την Ολυμπία και την Ακρόπολη (περίπου 121 χλμ).

Οι ναοί αυτοί σχηματίζουν ανά δύο ένα ισοσκελές τρίγωνο με τους Δελφούς. Όλα τα παραπάνω ήταν ιεροί τόποι των Αρχαίων Ελλήνων και η πραγματική ηλικία της ιερότητάς τους δεν μπορεί να διαπιστωθεί, καθώς έχουν βρεθεί κτίσματα από παλιές περιόδους αλλά δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι δεν υπήρξαν κι άλλα, ακόμα παλαιότερα. Για την Ακρόπολη, για παράδειγμα, εικάζεται ότι ήταν τόπος λατρείας ήδη από το 2000 πΧ. Αυτή, λοιπόν είναι η πραγματική έννοια του "Ομφαλού" :!:

Οι Αρχαίοι Έλληνες έχτιζαν τα ιερά τους σε ίσες αποστάσεις από τους Δελφούς, γι' αυτό και τους αποκαλούσαν Ομφαλό της Γης :!: :mrgreen:

Οι δύο αετοί που άφησε ο Δίας από τους Δελφούς, έκαναν τον κύκλο της Γης και γύρισαν πάλι στο κέντρο όπου τους άφησε να φύγουν, ανήκει στη Μυθολογία και πρέπει να ερμηνεύεται διαφορετικά.

Το ερώτημα όμως παιδιά είναι αλλού! Πως γίνεται στα παλαιά χρόνια να μπορούν να μετρούν τόοοσσοοο μεγάλες και ευθείες αποστάσεις :?:! Τι τεχνολογία να είχαν εκείνα τα χρόνια οι Έλληνες :?:


09 Ιαν 2009 14:46
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Διαχειριστής
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 15 Δεκ 2008 01:52
Δημοσιεύσεις: 1133
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 09 Ιαν 2009 15:45
Ναι αλλά δεν είναι απλώς ζήτημα ίσων αποστάσεων. Αλλά ενεργειακών σημείων τα οποία ελάμβαναν οδηγίες να εντοπίζουν και να εγκαθίστανται ή να πράττουν κάτι συγκεκριμένο εκεί, αναλόγως του ''χρησμού''.

_________________
~ Ακραίο Επικοινωνιακό Φαινόμενο ~

Παλιγγίνης Ελευθέριος - HecarΧος HellΕυθερεύς
✩☿ Z ≡)))≡IΦI≡(((≡ ϟ ☿✩
✩∞ΙΑΟ∞✩
✩∞ΚΡΣ∞✩
✩☿ Z ≡)))≡IΦI≡(((≡ ϟ ☿✩

https://www.facebook.com/lpaliginis

Step 1: Εικόνα


Étape 2: Εικόνα


~ Έτσι για να σκιάζονται περισσότερο ~


09 Ιαν 2009 15:45
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 10 Δεκ 2008 02:19
Δημοσιεύσεις: 88
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 09 Ιαν 2009 15:52
Δηλαδή έχουμε χρησμό και εναργειακό πεδίο σωστά; Και πάλι λέμ δηλαδή ότι ο Αρχικός "χρησμός" ερχονταν από τους Δελφούς; Εννοώ για τα συγκεκριμένα κομβικά σημεία. Να ρωτήσω και κάτι άλλο, εσείς πως λαμβάνεται τον τελευταίο χρησμό της Πρωθιέρεια του Θεού Απόλλωνα στο Μαντείο των Δελφών;;;


09 Ιαν 2009 15:52
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Διαχειριστής
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 15 Δεκ 2008 01:52
Δημοσιεύσεις: 1133
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 09 Ιαν 2009 18:23
Κάθε Μητρόπολη έπαιρνε χρησμό από το Μαντείο για το ακριβές σημείο στην Γη που θα δημιουργούσε Αποικία. Και οι ελληνικές αποικίες δεν είναι μόνο... σε ένα μικρό τμήμα της Μεσογείου που διαδίδουν οι συγγραφείς των σχολικών βιβλίων.

Σε όλες τις αναφορές του είδους που γνωρίζω, ''Μυθολογικές'' και ιστορικές, οι υπεύθυνοι της ''Μητρόπολης'' απευθύνονταν στο Μαντείο των Δελφών, το οποίο άλλωστε παλαιότερα ήταν αφιερωμένο στην Γη, άλλη μία ένδειξη -μαζί με το γλυπτό που λένε ''Ομφαλό'' το οποίο είναι αναπαράσταση της Γης με τους ενεργειακούς χώρους- του οτι μετέδιδε οδηγίες για αποικισμούς σε πλανητικό επίπεδο.

_________________
~ Ακραίο Επικοινωνιακό Φαινόμενο ~

Παλιγγίνης Ελευθέριος - HecarΧος HellΕυθερεύς
✩☿ Z ≡)))≡IΦI≡(((≡ ϟ ☿✩
✩∞ΙΑΟ∞✩
✩∞ΚΡΣ∞✩
✩☿ Z ≡)))≡IΦI≡(((≡ ϟ ☿✩

https://www.facebook.com/lpaliginis

Step 1: Εικόνα


Étape 2: Εικόνα


~ Έτσι για να σκιάζονται περισσότερο ~


09 Ιαν 2009 18:23
Αποστολή προσωπικού μηνύματος

Εγγραφή: 20 Φεβ 2009 23:18
Δημοσιεύσεις: 30
Τοποθεσία: Ελλάδα
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 17 Μαρ 2009 19:57
Παράθεση:
Να ρωτήσω και κάτι άλλο, εσείς πως λαμβάνεται τον τελευταίο χρησμό της Πρωθιέρεια του Θεού Απόλλωνα στο Μαντείο των Δελφών;;;


Ποιός είναι ο τελευταίος χρησμός των Δελφών;


17 Μαρ 2009 19:57
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 10 Δεκ 2008 02:04
Δημοσιεύσεις: 42
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 22 Μαρ 2009 17:34
ΕΡΜΗΣ ΚΑΚΛΗΣ έγραψε:
Παράθεση:
Να ρωτήσω και κάτι άλλο, εσείς πως λαμβάνεται τον τελευταίο χρησμό της Πρωθιέρεια του Θεού Απόλλωνα στο Μαντείο των Δελφών;;;


Ποιός είναι ο τελευταίος χρησμός των Δελφών;

Αναφέρονται δύο χρησμοί ώς τον τελευταίο χρησμό των Δελφών.

Ο πρώτος δόθηκε στον Ιουλιανό και λέει:

"Είπατε τω βασιλεί, χαμαί πέσε δαίδαλος αυλά, ουκέτι Φοίβος έχει καλύβαν, ου μαντίδα δάφνην, ου παγάν λαλεούσαν, απέσβετο και λάλον ύδωρ".
Δηλαδή:
"Πείτε στον βασιλιά, πως έπεσε κατάχαμα το περίτεχνο οίκημα, κι ούτε ο Φοίβος Απόλλων έχει πια κατοικία, ούτε δάφνη μαντική, ούτε πηγή ομιλούσα, και το ομιλών νερό στέρεψε".

Δεύτερος δόθηκε στον Θεοδόσιο και λέει:

"Έστ' ήμαρ ότε Φοίβος πάλιν ελεύσεται καί ές αεί έσεται".
Δηλαδή:
"Θα έρθει ημέρα που ο Φοίβος (Απόλλων) θα επιστρέψει και θα μείνει για πάντα"

Για για τους δύο αμφισβητείται η γνησιότητα τους και οι ιστορικές πηγές...

_________________
Εκείνο μόνον δει σκοπείν τινα, πότερον δίκαια ή άδικα πράττει, και ανδρός αγαθού έργα ή κακού


22 Μαρ 2009 17:34
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 25 Απρ 2009 17:18
Δημοσιεύσεις: 97
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 31 Ιούλ 2009 16:20
ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ έγραψε:
ΕΡΜΗΣ ΚΑΚΛΗΣ έγραψε:
Παράθεση:
Να ρωτήσω και κάτι άλλο, εσείς πως λαμβάνεται τον τελευταίο χρησμό της Πρωθιέρεια του Θεού Απόλλωνα στο Μαντείο των Δελφών;;;


Ποιός είναι ο τελευταίος χρησμός των Δελφών;

Αναφέρονται δύο χρησμοί ώς τον τελευταίο χρησμό των Δελφών.

Ο πρώτος δόθηκε στον Ιουλιανό και λέει:

"Είπατε τω βασιλεί, χαμαί πέσε δαίδαλος αυλά, ουκέτι Φοίβος έχει καλύβαν, ου μαντίδα δάφνην, ου παγάν λαλεούσαν, απέσβετο και λάλον ύδωρ".
Δηλαδή:
"Πείτε στον βασιλιά, πως έπεσε κατάχαμα το περίτεχνο οίκημα, κι ούτε ο Φοίβος Απόλλων έχει πια κατοικία, ούτε δάφνη μαντική, ούτε πηγή ομιλούσα, και το ομιλών νερό στέρεψε".

Δεύτερος δόθηκε στον Θεοδόσιο και λέει:

"Έστ' ήμαρ ότε Φοίβος πάλιν ελεύσεται καί ές αεί έσεται".
Δηλαδή:
"Θα έρθει ημέρα που ο Φοίβος (Απόλλων) θα επιστρέψει και θα μείνει για πάντα"

Για για τους δύο αμφισβητείται η γνησιότητα τους και οι ιστορικές πηγές...


Η ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΟΥ ΧΡΗΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΥΘΙΑΣ ΣΤΟΝ ΙΟΥΛΙΑΝΟ

Η απάτη του υποτιθέμενου «χρησμού» της Πυθίας προς τον Ιουλιανό
Εφευρέθηκε από τον Βυζαντινό χρονογράφο Γ. Κεδρηνό 700 χρόνια αργότερα!

Καβείριος

Γενιές και γενιές Ελλήνων μεγάλωσαν μαθαίνοντας από τα σχολικά εγχειρίδια της υποτιθεμένης «Ιστορίας», ότι η Πυθία με «χρησμό» προς τον αυτοκράτορα Ιουλιανό πιστοποίησε τάχα το τέλος του Αρχαίου Κόσμου.

Όπως αναφέρεται λοιπόν στα βιβλία «Ιστορίας» της Ελληνικής Εκπαίδευσης, κατά το έτος 361 εστάλη από τον Ιουλιανό στους Δελφούς ο φίλος του Ορειβάσιος, ιατρός από την Πέργαμο, για να προσπαθήσει να ανορθώσει το Μαντείο των Δελφών που βρισκόταν «σε πολύ άσχημη κατάσταση». Η Πυθία, για να του. δείξει πόσο. μάταιη ήταν η προσπάθεια ανόρθωσης του Μαντείου και κατ'επέκταση της Εθνικής Ελληνικής Θρησκείας, έδωσε υποτίθεται τον παρακάτω «χρησμό»:

«Είπατε τώ βασιλεί, χαμαί πέσε δαίδαλος αυλά, ουκέτι Φοίβος έχει καλύβην, ου μάντιδα δάφνην, ουδέ παγάν λαλέουσαν. Απέσβετο και το λάλον ύδωρ»,

δηλαδή

«Πείτε στον βασιλιά, ότι στο χώμα κείτεται ο έντεχνος αυλός, ο Φοίβος δεν έχει πια κατοικία, ούτε δάφνη μαντική, ούτε πηγή ομιλούσα. Χάθηκε και το νερό που μιλούσε»

Ο παραπάνω «χρησμός» δεν μοιάζει βεβαίως με κανέναν από τους καταγεγραμμένους από την απώτατη αρχαιότητα χρησμούς του Μαντείου. Αποτελεί μάλλον αποτύπωση μίας πιθανής ή φανταστικής «κακής» κατάστασης στους Δελφούς του 4ου αιώνος. Θα μπορούσε κάποιος καλόπιστος ερευνητής να υποθέσει ότι πιθανώς να είναι μία υπαρκτή κραυγή αγωνίας της Πυθίας, που έβλεπε τα Ιερά να καταστρέφονται και να βεβηλώνονται, αν και ο ιστορικός μάλλον θα γελάσει με αυτή την εκδοχή, αφού την εποχή εκείνη το συγκεκριμένο Μαντείο, μολυσμένο από χριστιανικές ταφές εγγύς του Ναού του Απόλλωνος, ΔΕΝ χρησμοδοτούσε.

Η ιστορική αλήθεια για τον «χρησμό» είναι βεβαίως πολύ διαφορετική. Ο «χρησμός» εφευρέθηκε και καταγράφηκε από τον Βυζαντινό χρονογράφο Γεώργιο Κεδρηνό τον 11ο αιώνα, δηλαδή 700 χρόνια αργότερα!!! Φαίνεται πως ακόμη και τον 11ο αιώνα, παρά τις καταστροφές, διώξεις, λεηλασίες, σφαγές τόσων αιώνων, οι χριστιανοί δεν είχαν εξαφανίσει τους Εθνικούς. Η Ελληνική ψυχή ήταν ακόμα ζωντανή.

Ένα άλλο δεδομένο πάντως που δεν θα πρέπει να διαφεύγει από κανέναν λογικό άνθρωπο είναι επίσης το εξής: Οι χριστιανοί πρέσβευαν με πάθος πως τάχα η Μαντική Τέχνη των προγόνων μας ήταν μία «πλάνη». Παρόλα ταύτα, εκτός από τους απηνείς διωγμούς που οργάνωσαν επί αιώνες για να ξηλώσουν από προσώπου γης αυτή την «πλάνη», προσέδωσαν μέσω του Κεδρηνού σε αυτά τα υποτιθέμενα «τελευταία» «λόγια» της Πυθίας μεγάλη εγκυρότητα και βαρύτητα και τα χρησιμοποίησαν ως τρανταχτό τάχα επιχείρημα κατά των Εθνικών, επί αιώνες.

Επειδή λοιπόν και εμείς, ως Έλληνες κανονικοί, μάθαμε να αναλύουμε τον Κόσμο λογικά, θα ήθελα κάπου εδώ να θέσω σε πάντα ενδιαφερόμενο τον παρακάτω προβληματισμό:

* Έστω ότι ο Χριστιανισμός δέχεται ειλικρινά την αλήθεια και βαρύτητα του εν λόγω «χρησμού». Τότε οφείλει να δέχεται και την σοβαρότητα και βαρύτητα ΟΛΩΝ των χρησμών που έδινε η Πυθία, γιατί είναι μάλλον παράλογο να χρησμοδότησε αυτή σε διάρκεια τριών περίπου χιλιετιών μία μόνο φορά σωστά, και αυτήν στον Ιουλιανό.

* Έστω ότι ο Χριστιανισμός δεν δέχεται την αλήθεια και βαρύτητα κάθε χρησμού της Πυθίας. Άρα και ο «χρησμός» που υποτίθεται ότι αυτή έδωσε στον Ιουλιανό, είναι λανθασμένος. Άρα και ο Φοίβος έχει καλύβην και μάντιδα δάφνην!

Και έρχεται στη Λογική Επιστήμη η Ιστορική Επιστήμη να προσθέσει και αυτή το στοιχείο ότι ούτε το Μαντείο χρησμοδοτούσε επί Ιουλιανού, ούτε κανείς ήξερε για τέτοιον «χρησμό» έως τον 11ο αιώνα !!! Και όμως, όπως προείπαμε, γενιές και γενιές Ελλήνων μεγάλωσαν μαθαίνοντας από τα σχολικά εγχειρίδια της υποτιθεμένης «Ιστορίας», ότι η Πυθία με «χρησμό» προς τον αυτοκράτορα Ιουλιανό πιστοποίησε τάχα το τέλος του Αρχαίου Κόσμου .

http://apollonios.pblogs.gr/2009/07/h-a ... liano.html


31 Ιούλ 2009 16:20
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 10 Δεκ 2008 02:04
Δημοσιεύσεις: 42
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 21 Φεβ 2012 20:30
Οι Δελφοί ήταν το γεωγραφικό κέντρο της γης, ο ομφαλός του κόσμου, όπου συναντήθηκαν οι δυο αετοί που έστειλε ο Δίας από τα ακρότατα σημεία του σύμπαντος θέλοντας να βρει το κέντρο του κόσμου. Τίποτα δεν υπήρξε πιο δυνατό μέσα στην ψυχή των αρχαίων Ελλήνων από τον φόβο και την έκσταση που πήγαζαν από το ασύγκριτο μεγαλείο των Δελφών. Στα σημερινά ερείπια αντικατοπτρίζεται ολόκληρη η ιστορία του ελλαδικού χώρου με τις εξάρσεις αλλά και τις μικρότητες της. Τα σημαντικότερα γεγονότα της αρχαιότητας σημάδεψαν την πορεία του μαντείου στην ελληνική ιστορία, μια πορεία που καθρεπτίζεται στο ελληνικό πνεύμα.

Εικόνα


Θέση, Ονομασία και Ίδρυση του Μαντείου:

Μια θέση θεϊκά χαρισματική, όπου οι γεωλογικές μεταβολές δημιούργησαν βάραθρα και ύψωσαν απότομους βράχους, διαλέχτηκε από τους Έλληνες και «υποδείχθηκε από τους Θεούς», για να ιδρυθεί το διασημότερο μαντείο του αρχαίου κόσμου και ένα από τα σπουδαιότερα ιερά. Στα ριζά δυο πελώριων βράχων, των Φαιδριάδων, αναπτύχθηκε το ιερό. Σ’ ένα τρομερά υποβλητικό τοπίο που όμως δεν καταπιέζει τον επισκέπτη και μαλακώνει περισσότερο από τις απαλές κορυφογραμμές της απέναντι οροσειράς, της Κιρφης.
Παλιότερα το όνομα της περιοχής ήταν Θυια και είχε σχέση με τις Θυιαδες που ήταν μαινάδες του Διόνυσου. Στην εποχή του Όμηρου, και συγκεκριμένα στο έργο του μεγάλου επικού ποιητή «Ιλιάδα» το μαντείο αναφέρεται με το όνομα «Πειθώ», που σημαίνει «σαπίζω», επειδή αφέθηκε να σαπίσει το σώμα το Πύθωνα μετά τον φόνο του από τον Απόλλωνα. Νεότερο όνομα που επικράτησε (τον 7ο ίσως π.Χ. αιώνα) είναι το Δελφοί, από την λέξη «δελφύς» που σημαίνει «μήτρα, κοιλιά, κοίλον».
Σύμφωνα με τον μύθο το μαντείο ιδρύθηκε τυχαία. Κάποιος βοσκός, ο Κουρητας, παρατήρησε ότι πάνω από ένα χάσμα η κατσίκα του φερόταν τρελά. Πλησίασε, ζαλίστηκε κι ο ίδιος και άρχισε να βγάζει άναρθρες κραυγές. Όταν μαθεύτηκε το γεγονός, οι γύρω κάτοικοι πήγαιναν στην περιοχή και όλοι εμπνέονταν από τους ατμούς του χάσματος, αλλά και πολλοί, ζαλισμένοι, έπεφταν και σκοτώνονταν. Γι’ αυτό τοποθέτησαν πάνω στο χάσμα έναν τρίποδα και μια γυναίκα ανέλαβε τον ρόλο του χρησμοδότη. Αργότερα έχτισαν στην θέση αυτή τον ναό και οργανώθηκε το μαντείο.

Εικόνα


Ιστορική ανάδρομη:

Τα πρώτα ίχνη κατοίκησης της περιοχής των Δελφών ανάγονται στα μυκηναϊκά χρόνια (14ος – 11ος π.Χ. αιώνας). Την εποχή αυτή η κύρια θεότητα που λατρευόταν στο μικρό οικισμό ήταν η Γη (Γαία). Στην επόμενη περίοδο (11ος – 9ος αι. π.Χ.) εγκαθιδρύεται στους Δελφούς η λατρεία του Απόλλωνα, αφού όπως λέει ο μύθος σκότωσε τον γιο της Γαίας δράκοντα Πύθωνα που φύλαγε το μαντείο. Ο 8ος και ο 7ος αι. π.Χ. υπήρξαν εποχή διαμόρφωσης του ιερού χώρου και προς το τέλος του 7ου αιώνα χτίστηκαν οι πρώτοι λίθινοι ναοί, αφιερωμένοι ο ένας στον Απόλλωνα και ο άλλος στην Αθηνά.
Στις αρχές του 6ου αι. π.Χ. οι Δελφοί προσχωρήσαν στην Αμφικτιονία, ένωση πόλεων-κρατών με κοινούς πολιτικούς σκοπούς, η οποία προστάτευε το ιερό από κατακτητικές βλέψεις. Με τον καιρό η Δελφική Αμφικτιονία απέκτησε αποφασιστικές αρμοδιότητες στην διοίκηση του ιερού του Απόλλωνα και το 582 π.Χ. αναδιοργάνωσε τους Πυθικούς αγώνες (ή Πύθια) που τελούνταν κάθε 4 χρόνια προς τιμήν του Απόλλωνα, για να θυμίζουν την νίκη του θεού εναντίον του Πύθωνα. Εκτός από τα Πύθια γίνονταν και διάφορες άλλες γιορτές. Για τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα και την σωτηρία των κατοίκων των Δελφών από τους λύκους (οι οποίοι τους οδήγησαν στον Παρνασσό όπου και ιδρύσαν την Λυκώρεια) γινόταν το Φεβρουάριο η θυσία Αίγλη.

Για να τιμήσουν τον Απόλλωνα γίνονταν οι εξής γιορτές:

• τα Δελφίνια, κάθε Απρίλιο σε ανάμνηση της μεταμόρφωσης του Θεού σε δελφίνι που οδήγησε τους Κρητες στην περιοχή και την ίδρυση του ιερού.

• Τα Θαργηλεια, κάθε άνοιξη, για την ιδιότητα του Θεού να θεραπεύει από τους λοιμούς.

• Τα Σεπτηρια ή Στεπτηρια σε ανάμνηση της αναχώρησης του Θεού για κάθαρση μετά το φόνο του δράκοντα, και

• Τα Θεοφάνια, γιορτή για την επιστροφή του Θεού από την κάθαρση.


u]Προς τιμήν του Διόνυσου γίνονταν οι παρακάτω γιορτές:[/u]

• Η γιορτή Λικνιτης που αναπαράσταινε κάθε 8 χρόνια την αναγέννηση του Θεού και συμβόλιζε την αναγέννηση της φύσης.

• Η γιορτή Χαριλα, όπου κάθε 8 χρόνια μια κούκλα μαστιγώνονταν, κρεμιόταν και τέλος θαβόταν με την θηλιά στον λαιμό, και συμβόλιζε την ανανέωση της φύσης.

• Η γιορτή Ηρωις, σε ανάμνηση της επαναφοράς της Σεμέλης (μητέρα του Διόνυσου) από τον Άδη η οποία γινόταν επίσης κάθε 8 χρόνια και η γιορτή.

• Δαδοφορια που γιορταζόταν κάθε 2 χρόνια στον Παρνασσό (μαιναδικές γιορτές).

Εκτός αυτών οι Δελφοί γιόρταζαν τα Σωτήρια, κάθε χρόνο με μουσικούς αγώνες για την σωτήρια τους από τους Γαλάτες, τα Ευμένεια που ήταν λαμπαδηδρομία από το Γυμνάσιο μέχρι και τον βωμό του Απόλλωνα και τα Ελαφηβόλια, σε ανάμνηση της νίκης τους κατά των Θεσσαλών πριν τους Περσικούς Πόλεμους.
Από τον 6ο μέχρι και τον 4ο αι. π.Χ. είναι η περίοδος της μεγάλης ακμής του ιερού, που κοσμείται με οικοδομήματα και πολυάριθμα αναθήματα τα οποία αφιερώνουν στον Απόλλωνα οι ελληνικές πόλεις αλλά και ιδιώτες. Προσκυνητές και θεοπροποι από τον αρχαίο κόσμο συρρέουν για να ζητήσουν την συμβουλή και τον χρησμό του Θεου για οποιαδήποτε σοβαρή απόφαση ή ενέργεια τους. Καθαρίζονταν με το νερό της Κασταλίας πηγής, πλήρωναν έναν ορισμένο φόρο, το πελανον, και θυσίαζαν ένα ζώο στο βωμό του Απόλλωνα. Το τυπικό στην λειτουργία του μαντείου πήρε την οριστική μορφή του μέσα στον 6ο αι. π.Χ. και έμεινε αναλλοίωτο μέχρι την εποχή του Αδριανού (2ος αι. μ.Χ.)


Στα έτη 448-446 π.Χ. γίνεται ο β’ Ιερός Πόλεμος όπου οι Σπαρτιάτες νικήσαν τους Φωκείς, οι οποίοι είχαν καταπατήσει κτήματα του ιερού. Οι Αθηναίοι τους αποκαθιστούν και τελικά η Νικειος Ειρήνη το 421 π.Χ. αναγνωρίζει ότι «ο ναός, το ιερό και η πόλη των Δελφών είναι ελευθέρα και αυτόνομα».
Το 371 π. Χ. γίνεται συνέδριο στην Σπάρτη για οικονομική συμβολή όλων των Ελλήνων στην ανέγερση του ναού του Απόλλωνα που είχε καταστραφεί το 373 από σεισμούς και πτώση βράχων από τις Φαιδριάδες.
Το 356 π.Χ. αρχίζει ο γ’ Ιερός Πόλεμος με την κατάληψη του ιερού από τους Φωκεις, τους οποίους βοήθησαν οι Αθηναίοι! Οι Φωκεις, λεηλατώντας το ιερό, το κράτησαν 10 χρόνια. Το 346 π.Χ. εμφανίζεται μια νέα δύναμη στην ελληνική ιστορία, οι Μακεδόνες, που νικώντας τους Φωκεις παίρνουν ψήφους στην Αμφικτιονία και ο Φίλιππος αναλαμβάνει επίσημο ρόλο προστάτη του δελφικού ιερού.

Η κύρια είσοδος στο ιερό βρισκόταν στην νοτιοανατολική γωνία του περιβόλου που είχε χτιστεί γύρω από αυτό. Οι επισκέπτες ακολουθούσαν από το σημείο αυτό την Ιερά Οδό που οδηγούσε στο ναό του Απόλλωνα, ο οποίος βρισκόταν στο κέντρο του ιερού. Στα ερείπια του ναού που βλέπει κανείς σήμερα διακρίνονται τρεις οικοδομικές φάσεις. Η νεότερη χρονολογείται μεταξύ 373 και 330 π. Χ. Αριστερά και δεξιά της Ιεράς Οδού, οι ελληνικές πόλεις έστηναν τα αναθήματα τους: αγάλματα, πολύμορφες πλαστικές συνθέσεις, μικρά κτίρια με μορφή ναΐσκου (οι λεγόμενοι θησαυροί) για την φύλαξη των αφιερωμάτων τους κ.α.
Στο θέατρο του ιερού του 4ου αι. π. Χ. τελούνταν δραματικοί και λυρικοί αγώνες ενώ στο στάδιο, εκτός από τους γυμνικούς (αθλητικούς) αγώνες γίνονταν και μουσικές εκδηλώσεις.

Η Πτώση:

«Είπατε τω βασιλεί Χαμαί πέσε δαίδαλος αυλά ουκέτι Φοίβος έχει καλύβην, ου μάντιδα δάφνην, ου παγάν λαλέουσαν απέσβετο και λάλον ύδωρ».
Η πτώση του μαντείου άρχισε όταν, με την επικράτηση του ορθολογισμού τον 3ο αι. π. Χ. άρχισε να αμφισβητείται η ορθότητα και η αλήθεια των Χρησμών. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να σταματήσουν να ζητούν χρησμούς οι πόλεις, ή οι εκπρόσωποι των πόλεων που ήταν η μεγαλύτερη πηγή γοήτρου και πλούτου, και να περιοριστεί η χρησμοδοσία στους ιδιώτες. Επιπλέον, με την υποταγή των ελληνικών πόλεων στους Ρωμαίους και την Pax Romana, σταμάτησαν οι διαμάχες μεταξύ ελλήνων και δεν υπήρχε πια λόγος να ζητούν χρησμούς από το μαντείο. Ο Πλούταρχος, ο γνωστός ιστορικός και ιερέας του μαντείου πίστευε ότι η παρακμή οφειλόταν στην μείωση των αναθυμιάσεων του χάσματος. Το 394 μ.Χ. δίνεται και το τελικό χτύπημα κατά του μαντείου με το διάταγμα του Θεοδοσίου του μεγάλου που απαγόρευσε την λειτουργία του ιερού και την άσκηση της Αρχαίας Θρησκείας. Με την επικράτηση του Χριστιανισμού οι Δελφοί γίνονται έδρα επισκοπής και η περιοχή του ιερού γεμίζει εκκλησίες. Η τελική εγκατάλειψη έγινε τον 6ο με 7ο μ. Χ. αιώνα και το ιερό σκεπάστηκε σιγά-σιγά από τις κατολισθήσεις των βράχων και των χωμάτων και έμεινε «θαμμένο» μέχρι το 1860, όποτε και άρχισαν ανασκαφές οι Γερμανοί. Οι ανασκαφές συνεχίστηκαν από τους Γάλλους (1891) και λίγο αργότερα από την Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία και έφεραν στο φως το Θέατρο, το Στάδιο, το ιερό του Απόλλωνα, τα θησαυροφυλάκια και άλλα κτίρια, μαζί με 6000 επιγραφές από αγάλματα και άλλα έργα.

Άλλες χρήσιμες πληροφορίες για την ιστορία των Δελφών:

• Ο αρχηγός των Φωκεών ληστής Φιλόμηλος, ο οποίος κατέλαβε τους Δελφούς και σκότωσε πολλούς από τους ιερείς, για να δικαιολογήσει τις πράξεις του, διέταξε την Πυθία να βγάλει ένα χρησμό που να λέει ότι όλα αυτά που έγιναν, ήταν πεπρωμένο να γίνουν. Όταν η Πυθία αρνήθηκε, την ανέβασαν με την βία στο τρίποδο και όπως ήταν τρομοκρατημένη από τις λόγχες των στρατιωτών, είπε:
«είσθε ελεύθεροι να κάνετε ότι θέλετε».

• Δεν ήταν ο μόνος που εξανάγκασε την Πυθία να δώσει χρησμό σε όφελος του. Ο Μέγας Αλέξανδρος παραβίασε την ιερότητα των Δελφών επίσης και ανάγκασε την Πυθία να δώσει τον χρησμό που αυτός ήθελε.

• Το 279 π.Χ., οι Γαλάτες εισέβαλαν στην Ελλάδα και έφθασαν μέχρι τις πύλες των Δελφών, η περιοχή όμως σώθηκε από τις πέτρες και τους βράχους που έριξαν οι κάτοικοι, από την τοποθεσία Φαιδριάδες αναγκάζοντας τους εχθρούς να αποσυρθούν.



• Κατά την περίοδο της Ρωμαϊκής κατοχής, το ιερό υπέστη ζημιές αλλά και ευεργετήθηκε από διάφορους αυτοκράτορες.
Ο στρατηγός Σούλα λεηλάτησε την περιοχή, για να πληρώσει τα έξοδα που έκανε για την κατάληψη των Αθηνών.

• Ο Αύγουστος και Αδριανός το ευεργέτησαν και ο Ηρώδης ο Αττικός ξανάκτισε το στάδιο.

• Ο Νέρων πήρε μαζί του στην Ρώμη, 500 αγάλματα από τους Δελφούς.

• Ο Μεγάλος Κωνσταντίνος μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη τα καλύτερα έργα.

• Όταν ο Ιουλιανός ο Αποστάτης προσπάθησε να επαναφέρει πίσω την Ελληνική θρησκεία και ζήτησε την συμβουλή του μαντείου, η Πυθία του έδωσε τον ακόλουθο χρησμό:
«Πες στον βασιλιά ότι οι τοίχοι έχουν πέσει σε σήψη;
Ο Απόλλων δεν έχει πλέον ναό, ούτε προφητείες,
ούτε Κασταλία πηγή. Το ρυάκι, που είχε τόσα να πει,
έχει στερέψει.»

http://www.artofwise.gr/html/categories ... elfoi.html

_________________
Εκείνο μόνον δει σκοπείν τινα, πότερον δίκαια ή άδικα πράττει, και ανδρός αγαθού έργα ή κακού


21 Φεβ 2012 20:30
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 12 Απρ 2009 21:14
Δημοσιεύσεις: 132
Τοποθεσία: Γαίῃ Θεσπρωτῶν
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 21 Φεβ 2012 22:34
Παράθεση:
«Πες στον βασιλιά ότι οι τοίχοι έχουν πέσει σε σήψη;
Ο Απόλλων δεν έχει πλέον ναό, ούτε προφητείες,
ούτε Κασταλία πηγή. Το ρυάκι, που είχε τόσα να πει,
έχει στερέψει.»


Χριστιανική προπαγάνδα. Αυτός ο δήθεν χρησμός ειπώθηκε άγνωστο από ποιόν κακομούτσουνο "καλό"γερο μετά το 1000 της κοινής εποχής.


21 Φεβ 2012 22:34
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 25 Απρ 2009 17:18
Δημοσιεύσεις: 97
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 04 Μαρ 2012 16:35
ΑΡΗΣ ΚΕΡΟΣ έγραψε:
Παράθεση:
«Πες στον βασιλιά ότι οι τοίχοι έχουν πέσει σε σήψη;
Ο Απόλλων δεν έχει πλέον ναό, ούτε προφητείες,
ούτε Κασταλία πηγή. Το ρυάκι, που είχε τόσα να πει,
έχει στερέψει.»


Χριστιανική προπαγάνδα. Αυτός ο δήθεν χρησμός ειπώθηκε άγνωστο από ποιόν κακομούτσουνο "καλό"γερο μετά το 1000 της κοινής εποχής.

Ακριβώς έχω γράψει σχετικά λίγο παραπάνω. Κάπου διάβασα σε blog ότι έχουν αρχίσει και αποκαλούν την Κωνσταντινούπολη ως ''πραγματικό ομφαλό της γης'' !!!! Που θα φτάσουν πια;


04 Μαρ 2012 16:35
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση ανά  
 Σελίδα 1 από 1 [ 12 Δημοσιεύσεις ]
Απαντήστε στο θέμα

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 0 επισκέπτες


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε: 
www.afipnisis.gr © 2008, 2009, 2010, 2011