Προβολή αναπάντητων δημοσιεύσεων | Προβολή ενεργών θεμάτων Τώρα είναι 16 Απρ 2014 06:44



 Σελίδα 1 από 2 [ 31 Δημοσιεύσεις ]
Μετάβαση στην σελίδα 1, 2  Επόμενο
Απαντήστε στο θέμα

ΣΙΒΥΛΛΕΣ 
Συγγραφέας Μήνυμα
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 08 Σεπ 2009 10:27
Δημοσιεύσεις: 298
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 14 Οκτ 2009 12:14
Μια Σίβυλλα δεν ήταν στην υπηρεσία κανενός μαντείου και δεν έκανε την προφητική της δύναμη επάγγελμα. Έτσι μπορούσε να πηγαίνει από τον ένα τόπο στον άλλο, όπου λατρευόταν ως μια θεία μορφή και αυτό ήταν ένας σοβαρός λόγος για να προκύψουν μαρτυρίες για πολλές Σίβυλλες. Ο κάθε τόπος από όπου είχε διέλθει, είχε δράσει και είχε λατρευθεί η μια Σίβυλλα, δημιουργούσε μια εντόπια σιβυλλική παράδοση, που δεν μπορούσε να ταυτισθεί με την ανάλογη παράδοση ενός άλλου τόπου. Έτσι ο κάθε τόπος που είχε μια σιβυλλική παράδοση πίστευε τη εγχώρια Σίβυλλα.

Η Σίβυλλα, όπως πίστευαν οι αρχαίοι, είχε το προφητικό χάρισμα αμέσως με τη γέννησή της. Ήταν μια μορφή ανάμεσα στο θεό και στον άνθρωπο, δεν ήταν βέβαια αθάνατη, αλλά η διάρκεια της ζωής της υπερέβαινε κατά πολύ τα ανθρώπινα μέτρα. Όπως ο χρησμοδότης θεός Απόλλων κρατούσε τη λύρα, έτσι και η Σίβυλλα κρατούσε τη σαμβύκη, ένα είδος τριγωνικής λύρας. Η επαφή της με το θεό προϋποθέτει την παρθενικότητά της.
επεξεργασία Επιτόπιες Σίβυλλες

Οι ελληνικές ειδήσεις για τη δράση της Σίβυλλας καλύπτουν ολόκληρο το Ελληνικό χώρο, από τη Μ. Ασία ως την Ιταλία

_________________
memento mori


14 Οκτ 2009 12:14
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 08 Σεπ 2009 10:27
Δημοσιεύσεις: 298
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 14 Οκτ 2009 14:29
Η κύρια διαφορά ανάμεσα στις Σίβυλλες και στις προφήτιδες των διάφορων μαντείων είναι ότι οι δεύτερες, όπως π.χ. η Πυθία στο Μαντείο των Δελφών, προφήτευαν μόνο απαντώντας σε καλώς καθορισμένα ερωτήματα, ενώ οι Σίβυλλες προφήτευαν χωρίς να δεχθούν προηγουμένως ερωτήσεις. Οι παραδόσεις για τις Σίβυλλες είναι αρχαιότατες. Φαίνεται ότι σχετικές παραδόσεις από τις χώρες της Μέσης Ανατολής πέρασαν στον ελληνικό χώρο μέσα από τη Μικρά Ασία σε εποχή που επικρατούσαν μυστικιστικές τάσεις και δεν είχε ακόμα γεννηθεί ο φιλοσοφικός στοχασμός στα παράλια της Ιωνίας. Η πίστη των αρχαίων λαών στην ευαίσθητη και διαισθητική φύση της γυναίκας συνετέλεσε ώστε πολλά αποφθέγματα σε τύπο χρησμού ή προφητείας να τα αποδίνουν σε μια Σίβυλλα και έτσι σιγά-σιγά εμπλουτίσθηκε η παράδοση. Πολλές φορές τους αποδίνονταν προφητείες επινοημένες μετά από μεγάλα γεγονότα, κι επειδή αυτό ήταν πολύ εντυπωσιακό, έκανε τον πολύ κόσμο να δίνει προσοχή στις προφητείες της Σίβυλλας. Την ευπιστία αυτή του λαού, όπως ήταν φυσικό, την εκμεταλλεύθηκαν κατά καιρούς και διάφορες πολιτικοθρησκευτικές προπαγάνδες. Δημιουργήθηκε έτσι μια πλούσια συλλογή από σιβυλλικούς χρησμούς, των οποίων η επίδραση στον λαό ήταν αισθητή μέχρι τον Μεσαίωνα.

Η κάθε Σίβυλλα πιστευόταν ότι είχε το προφητικό χάρισμα από τη γέννησή της. Τη θεωρούσαν μια ύπαρξη ανάμεσα στον θεό και στο άνθρωπο. Δεν ήταν βέβαια αθάνατη, αλλά η διάρκεια της ζωής της ξεπερνούσε κατά πολύ τον μέσο όρο ζωής του ανθρώπου. Και όπως ο χρησμοδότης θεός Απόλλων κρατούσε τη λύρα, έτσι και η Σίβυλλα κρατούσε ένα άλλο έγχορδο μουσικό όργανο, τη σαμβύκη (είδος τριγωνικής λύρας). Η επαφή της Σίβυλλας με το θείο προϋπέθετε την παρθενία της.

_________________
memento mori


14 Οκτ 2009 14:29
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 08 Σεπ 2009 10:27
Δημοσιεύσεις: 298
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 14 Οκτ 2009 14:31
Το ποίημα αυτό είχε συνταχθεί από την 6η μετά τον κατακλυσμό γενεά και ανήκε στην Αθηναΐδα την Σίβυλλα την Ερυθραία.. αληθές ?

Ιδρώσει γαρ χθών, κρίσεως σημείον ότ΄ έσται
Ηξει δ’ ουρανόθεν βασιλεύες αιώσιν, ο μέλλων
Σάρκα παρών πάσαν κρίναι και κόσμον άπαντα.
Όψονται δε θεόν μέροπες πιστοί και άπιστοι
Ύψιστον μετά των αγίων επί τέρμα χρόνοιο,
Σαρκοφόρον ψυχάς τα’ ανδρών επί βήματι κρινεί.
Χέρσος ότ’ αν πότε κόσμος όλος και άκανθα γένηται
Ρίψωσοι τα’ είδωλα βροτοί και πλούτον άπαντα,
Εκκαύση δε το πυρ γην, ουρανόν ηδέ θάλασσαν,
Ιχνεύων, ρήξη τε πύλας ειρκτής αΐδαο.
Σάρξ τότε πάσα νεκρών, ες ελευθέριον φάος ήξει
Τους αγίους ανόμους τε το πυρ αιώσιν ελέγξει
Οππόσα τις πράξας έλαθεν, τότε πάντα λαλήσει.
Στήθεα γαρ ζοφόεντα Θεός φωστήρσιν ανοίξει.
Θρήνος τ’ εκ πάντων έσται και βρυγμός οδόντων
Εκλείψει σέλας ηελίου, άστρων τε χορείσει,
Ουρανόν ειλίξει, μήνης δε τε φέγγος ολείται, Υψώσει δε φάραγγας, ολεί δ΄ υψώματα βουνών.
Ύψος δ’ ουκέτι λυγρόν εν ανθρώποισι φανείται
Ίσα τα’ όρη πεδίοις έσται και πάσα θάλασσα
Ουκ εις πλουν έξει γη γαρ φρυχθείσα κεραυνώ
Συν πηγαίς ποταμοί τε καχλάζοντες λείψουσιν.
Σάλπιξ δ’ ουρανόθεν φωνήν πολύθρηνον αφήσει,
Ωρύουσα μύσος μελεόν και πήματα κόσμου.
Ταρταρόεν δε χάος τότε δείξει γαία χανούσα.
Ηξουσι δ’ επί βήμα Θεού βασιλήες άπαντες.
Ρεύσει δ’ ουρανόθεν ποταμός πυρός ηδέ γε θείου.
Σήμα δε τοι τότε πάσι βροτοίς αριδείκετον, οίον
Το ξύλον εν πιστοίς το κέρας το ποθούμενον έσται
Ανδρών ευσεβίων ζωή, πρόσκομμα δε κόσμου
Ύδασι φωτίζον πιστούς εν δώδεκα πληγαίς.
Ράβδος ποιμαίνουσα σιδηρείη γε κρατήσει.
Ούτος ο νυν προγραφείς εν ακροστιχίοις Θεός ημών,
Σωτήρ, αθάνατος βασιλεύς, ο παθών ενέχ΄ ημών.

_________________
memento mori


14 Οκτ 2009 14:31
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 10 Δεκ 2008 02:24
Δημοσιεύσεις: 79
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 14 Οκτ 2009 15:16
Αριάδνη μου δεν έχω καταλάβει τι σημαίνει, τι ήταν η Σίβυλλα μπορείς να δώσεις κάποιον ορισμό ή μια ετυμηγορία κάτι τελοσπάντων για να καταλάβω.
Από που προέρχεται η λέξη Σίβυλλα :?: Είναι Ελληνική καταρχήν :?:

_________________
\\ Πλούτος δίχως μόχθο \\
\\ Ηδονή δίχως συνείδηση \\
\\ Γνώση δίχως χαρακτήρα \\
\\ Εμπόριο δίχως ηθική \\
\\ Επιστήμη δίχως ανθρωπιά\\
\\ Λατρεία δίχως θυσία \\
\\ Πολιτική δίχως αρχές \\


14 Οκτ 2009 15:16
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Τεύκρος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 10 Ιουν 2009 11:26
Δημοσιεύσεις: 191
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 14 Οκτ 2009 16:10
Ήταν μάντισσες που υποτίθεται καταλαμβάνονταν από κάποια θεότητα και προφήτευαν διάφορα. Σύμφωνα με κάποιους, που θέλουν να παντρέψουν το Δωδεκαθεϊσμό με το Χριστιανισμό, κάποια Σίβυλλα είχε προβλέψει τον ερχομό του Ιησού Χριστού.


14 Οκτ 2009 16:10
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 08 Σεπ 2009 10:27
Δημοσιεύσεις: 298
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 14 Οκτ 2009 16:19
Στην αρχαιότητα με τη λέξη Σίβυλλα χαρακτηριζόταν η οποιαδήποτε γυναίκα με μαντική ικανότητα που προφήτευε αυθόρμητα (χωρίς να ερωτηθεί), όταν περιερχόταν σε έκσταση, μελλοντικά συμβάντα (συνήθως δυσάρεστα ή φοβερά). Αυτό συνέβαινε, όπως πίστευαν οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι, γιατί δεχόταν την επίσκεψη ενός θεϊκού πνεύματος. Οι Σίβυλλες δεν είχαν σχέση εργασίας με κάποιο μαντείο.

Οι παραδόσεις για τις Σίβυλλες
Η κύρια διαφορά ανάμεσα στις Σίβυλλες και στις προφήτιδες των διάφορων μαντείων είναι ότι οι δεύτερες, όπως π.χ. η Πυθία στο Μαντείο των Δελφών, προφήτευαν μόνο απαντώντας σε καλώς καθορισμένα ερωτήματα, ενώ οι Σίβυλλες προφήτευαν χωρίς να δεχθούν προηγουμένως ερωτήσεις. Οι παραδόσεις για τις Σίβυλλες είναι αρχαιότατες. Φαίνεται ότι σχετικές παραδόσεις από τις χώρες της Μέσης Ανατολής πέρασαν στον ελληνικό χώρο μέσα από τη Μικρά Ασία σε εποχή που επικρατούσαν μυστικιστικές τάσεις και δεν είχε ακόμα γεννηθεί ο φιλοσοφικός στοχασμός στα παράλια της Ιωνίας. Η πίστη των αρχαίων λαών στην ευαίσθητη και διαισθητική φύση της γυναίκας συνετέλεσε ώστε πολλά αποφθέγματα σε τύπο χρησμού ή προφητείας να τα αποδίνουν σε μια Σίβυλλα και έτσι σιγά-σιγά εμπλουτίσθηκε η παράδοση. Πολλές φορές τους αποδίνονταν προφητείες επινοημένες μετά από μεγάλα γεγονότα, κι επειδή αυτό ήταν πολύ εντυπωσιακό, έκανε τον πολύ κόσμο να δίνει προσοχή στις προφητείες της Σίβυλλας. Την ευπιστία αυτή του λαού, όπως ήταν φυσικό, την εκμεταλλεύθηκαν κατά καιρούς και διάφορες πολιτικοθρησκευτικές προπαγάνδες. Δημιουργήθηκε έτσι μια πλούσια συλλογή από σιβυλλικούς χρησμούς, των οποίων η επίδραση στον λαό ήταν αισθητή μέχρι τον Μεσαίωνα.

Η κάθε Σίβυλλα πιστευόταν ότι είχε το προφητικό χάρισμα από τη γέννησή της. Τη θεωρούσαν μια ύπαρξη ανάμεσα στον θεό και στο άνθρωπο. Δεν ήταν βέβαια αθάνατη, αλλά η διάρκεια της ζωής της ξεπερνούσε κατά πολύ τον μέσο όρο ζωής του ανθρώπου. Και όπως ο χρησμοδότης θεός Απόλλων κρατούσε τη λύρα, έτσι και η Σίβυλλα κρατούσε ένα άλλο έγχορδο μουσικό όργανο, τη σαμβύκη (είδος τριγωνικής λύρας). Η επαφή της Σίβυλλας με το θείο προϋπέθετε την παρθενία της.

Γνωστές Σίβυλλες

«Σίβυλλα», έργο του ισπανού καλλιτέχνη Ντιέγο Βελάθκεθ, Meadows Museum, Ντάλας, Τέξας.Τα αρχαιότερα ελληνικά κείμενα κάνουν λόγο για μία και μοναδική Σίβυλλα. Γράφουν έτσι για τη Σίβυλλα, ως μία συγκεκριμένη μορφή, πρώτος ο Ηράκλειτος, ύστερα ο Ευριπίδης και ο Πλάτων. Ο πρώτος που κάνει λόγο για «Σίβυλλες» στον πληθυντικό είναι ο Αριστοτέλης. Ο Παυσανίας γράφει ότι η αρχαιότερη από όλες τις Σίβυλλες ήταν η Ηροφίλη, που έζησε πριν από τον Τρωικό Πόλεμο, κόρη του Δία και εγγονή του Ποσειδώνα. Νεότερή της ήταν μια άλλη Ηροφίλη, που κατοικούσε κοντά σε μια πηγή νερού στις Ερυθρές της Μικράς Ασίας (Ηράκλειτος, fr. 92). Οι μετά τον Αριστοτέλη πηγές αναφέρουν τρεις, 4 ή και 10 Σίβυλλες. Σύμφωνα με αρχαίους θρύλους, υπήρξαν συνολικά 12 Σίβυλλες σε όλη την αρχαιότητα. Από αυτές, οι πιο διάσημες ήταν:

Η Ιδαία Σίβυλλα ή Σίβυλλα της Μαρπησσού ή Ελλησποντία
Η Σαμία Σίβυλλα
Η Ερυθραία Σίβυλλα, η Ηροφίλη
Η Δελφική Σίβυλλα
Η Κυμαία Σίβυλλα, η Δημώ ή Δημοφίλη


Η ετυμολογία του ονόματος «Σίβυλλα» δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα. Στην αρχαιότητα πίστευαν, όπως μας πληροφορεί ο Χριστιανός Λατίνος συγγραφέας Λακτάντιος (4ος αι. μ.Χ.), ότι η λέξη ήταν σύνθετη, από τον δωρικό τύπο του ουσιαστικού «θεός» (σιός) και τον αιολικό τύπο του ουσιαστικού «βουλή» = θέληση (βόλλα). Σίβυλλα, σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, σήμαινε επομένως εκείνη που αποκαλύπτει τη θέληση του Θεού. Η ετυμολογία ωστόσο αυτή δεν φαίνεται πιθανή από τη νεότερη έρευνα.

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE% ... E%BB%CE%B1

Οι γυναίκες προφήτισσες ονομάζονταν στην αρχαία Ελλάδα Σίβυλλες, ενώ οι άντρες ονομαζόντουσαν Βάκις

O λόγος που το ανάρτησα είναι για να συζητήσουμε πάνω στην αμφιλεγόμενη προέλευσή της.. κι αν όσα λέγονται ή γράφονται είναι αληθή

Σίβυλλα δε μαινομένω στόματι
καθ' Ηράκλειτον αγέλαστα
και ακαλώπιστα και αμύριστα
φθεγγομένη χιλίων ετών
εξίκνειται τη φωνή διά τον θεόν
(ο Λόγος και το Εν, Ηράκλειτος 3.92)

_________________
memento mori


14 Οκτ 2009 16:19
Αποστολή προσωπικού μηνύματος

Εγγραφή: 18 Οκτ 2009 16:42
Δημοσιεύσεις: 20
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 22 Οκτ 2009 12:50
ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΣΙΒΥΛΛΩΝ ΣΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥΣ ΝΑΟΥΣ

ΣΙΕΝΑ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ

Συνημμένο:
14_01.jpg
14_01.jpg [ 41.82 KiB | 4817 προβολές ]

Ο καθεδρικός ναός της Παρθένου Μαρίας (Santa Maria) στην Σιένα της Ιταλίας (φωτ. Scala Firenze)

Συνημμένο:
1114_02.jpg
1114_02.jpg [ 39.78 KiB | 4824 προβολές ]


Λεπτομέρεια από το αριστερό μέρος της πρόσοψης του καθεδρικού ναού της Παρθένου Μαρίας στην Σιένα. Στην άκρη αριστερά εικονίζεται άγαλμα του Πλάτωνος και δεξιά άγαλμα της Σίβυλλας της Ερυθραίας. Τα δύο αγάλματα είναι πιστά αντίγραφα των αυθεντικών τα οποία για λόγους προστασίας αφαιρέθηκαν από την πρόσοψη του ναού και τοποθετήθηκαν στο μουσείο του.

Συνημμένο:
14_04.jpg
14_04.jpg [ 21.86 KiB | 4823 προβολές ]


Αυθεντικό άγαλμα του Πλάτωνος, το οποίο αφαιρέθηκε από την πρόσοψη του καθεδρικού ναού της Σιένα. Τα άγαλμα φιλοτεχνήθηκε από τον γλύπτη Giovanni Pisano την περίοδο 1284-1296 μ.Χ. (Σιένα, Cathedral Museum).

Εικόνα

Εικόνα

Τοιχογραφίες της Σίβυλλας της Ερυθραίας και του Πλάτωνος από την Τράπεζα της Μονής Μεγίστης Λαύρας. Στον πάπυρο που κρατάει η Σίβυλλα αναγράφεται: «ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΩΘΗΣΕΤΕ ΥΠΟ ΕΒΡΑΙΩΝ ΑΠΙΣΤΩΝ. ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΑΚΟΥΟΝΤΕΣ ΑΥΤΟΝ. ΟΥΑΙ ΔΕ ΟΙ ΜΗ ΑΚΟΥΟΝΤΕΣ ΑΥΤΟΝ». Οι τοιχογραφίες φιλοτεχνήθηκαν το 1512.

Τοιχογραφίες της Σίβυλλας (της Ερυθραίας) σε ορθόδοξους χριστιανικούς ναούς. Πάνω, τοιχογραφία που βρίσκεται στον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία στη Σιάτιστα του νομού Κοζάνης. Πλησίον της Σίβυλλας εικονίζεται ο σοφός Θουκυδίδης. Στον ίδιο ναό υπάρχουν τοιχογραφίες του Πλάτωνος, του Σοφοκλή, του Αριστοτέλη και του Πλουτάρχου, οι οποίες φιλοτεχνήθηκαν το 1744 κατόπιν παραγγελίας του Αρχιεπισκόπου Αχριδών Ζωσιμά. Στον πάπυρο που κρατάει ανά χείρας η Σίβυλλα, όπως και στον πάπυρο της κάτω αριστερής τοιχογραφίας, αναγράφεται η προφητεία «ΕΠΙ ΤΗΝ ΠΟΛΥΣΧΕΔΗ ΤΑΥΤΗΝ ΕΛΑΣΕΙΕ ΓΗΝ, ΚΑΙ ΔΙΧΑ ΣΦΑΛΜΑΤΟΣ ΓΕΝΝΗΣΕΤΑΙ ΣΑΡΞ», δηλαδή η προφητεία της Σίβυλλας της Ερυθραίας διά της οποίας η Αγία Αικατερίνη έστρεψε τους πενήντα ρήτορες στον Χριστιανισμό! Κάτω αριστερά, φθαρμένη τοιχογραφία που βρίσκεται στο νάρθηκα του ναού της Ιεράς Μονής Γεννήσεως της Θεοτόκου (Βελλαΐτισσας) στο Καλπάκι Ιωαννίνων και φιλοτεχνήθηκε το 1745. Κάτω δεξιά, τοιχογραφία που βρίσκεται στον τρούλο του ναού της Ιεράς Μονής Ευαγγελίστριας στα Ζαγοροχώρια Ηπείρου και φιλοτεχνήθηκε το 1809.

Υπάρχουν πολλές φωτογραφίες σε αυτόν τον σύνδεσμο http://www.scarlakidis.gr/kefalaio14.html


22 Οκτ 2009 12:50
Αποστολή προσωπικού μηνύματος

Εγγραφή: 18 Οκτ 2009 16:42
Δημοσιεύσεις: 20
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 22 Οκτ 2009 13:09
H λέξη Σίβυλλα σχετίζεται ενδεχομένως ετυμολογικά με τις λέξεις Κάβειροι και Κυβέλη.Στο ίντερνετ υπάρχουν αρκετές αναφορές.

Σίβυλλα -Το όνομα Σίβυλλα δεν ετυμολογείται ούτε από τα ελληνικά ούτε από τα λατινικά. Ενδεχομένως, οι Έλληνες παρέλαβαν τη Σίβυλλα από την Ανατολή και από εκεί πρέπει να προέρχεται και το όνομά της. Έχουν γίνει διάφορες εικασίες πάνω στην καταγωγή του ονόματος, αλλά η έρευνα δεν έχει καταλήξει. Στην ελληνική Ανατολή την μεγαλύτερη φήμη είχε η Σίβυλλα, που λατρευόταν στην πόλη Ερυθρές και στην ελληνική Δύση εκείνη που λατρευόταν στην Κύμη της Καμπανίας.Η παλαιότερη ήταν η Σίβυλλα της Μαρπησσού στην Τρωάδα. Την έλεγαν και Ελλησποντία και τη θεωρούσαν κόρη του Δαρδάνου και της Νησώς, της κόρης του Τεύκρου.
Άλλες πηγές την αναφέρουν ως κόρη του Δία και της Λαμίας (ή κόρη του Ποσειδώνα).Η δράση της συνδέεται με τον Αινεία, που μετά την πτώση της Τροίας έφυγε, για να φθάσει ύστερα από πολλές περιπλανήσεις στην Ιταλία και να γίνει γενάρχης των Ρωμαίων. Στον Αινεία η Σίβυλλα είχε δώσει αίσιους χρησμούς.

Ίσως, από αυτήν προέκυψε η Σίβυλλα των Ερυθρών.

Ο Παυσανίας την αναφέρει ως Ηρωφίλη και θεωρεί ότι έζησε πριν τον Τρωικό Πόλεμο.

Κυβέλη-Φρυγική και Λυδική θεότητα καλούμενη και Κυβήβη και Άγδιστις, ήταν η αντίστοιχη με τη θεά Ρέα στην Ολυμπιακή Θρησκεία καλούμενη και αυτή ακόμη Ρέα – Κυβέλη, κόρη της ήταν η Νικαία.Η Κυβέλη ήταν θεά γενικά της άγριας φύσης και των δημιουργικών δυνάμεων της Γης και της γονιμότητας. Ο Πίνδαρος την προσφωνεί «Κυβέλα, μάτερ θεών» (Διθύραμβου απόσπασμα 80).


22 Οκτ 2009 13:09
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Διαχειριστής
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 15 Δεκ 2008 01:52
Δημοσιεύσεις: 1133
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 23 Οκτ 2009 02:27
Αναφορικά με τα φερόμενα ως κείμενα των Σιβυλλών, θα μπορούσαμε να τα χωρίσουμε σε δύο ομάδες,

1. σε εκείνα που αναφέρονται στον Θεό και στους Ολύμπιους, αυθεντικά σε διάλεκτο αρχαιότατη,
και
2. σε εκείνα που είναι -εν συνόλω ή εν μέρει- δημιουργήματα ''χριστιανών'', και είναι σε διάλεκτο... νεότατη -ενώ υποτίθεται είναι προκατακλυσμιαίας περιόδου-.

Γιατί εκείνα τα κείμενα τα οποία αναφέρονται σε ''χριστό'', ''σταύρωση'', ''μαρία'', και δίνουν στοιχεία που συμπτωματικά όλα τα γνωρίζουμε σήμερα απο το ''χριστιανικό'' πληροφοριακό πακέτο -ούτε μία άγνωστη επί πλέον πληροφορία, αλλά επακριβώς όπως τα προπαγανδίζουν οι μαυροφόροι ακόμη και με την γνωστή ''χριστιανική'' ορολογία-, να είναι σε διάλεκτο νεότερη; Ενώ όλα τα άλλα Σιβυλλικά είναι σε διάλεκτο αρχαιότατη; Μήπως η απάντησις εννοείται;

_________________
~ Ακραίο Επικοινωνιακό Φαινόμενο ~

Παλιγγίνης Ελευθέριος - HecarΧος HellΕυθερεύς
✩☿ Z ≡)))≡IΦI≡(((≡ ϟ ☿✩
✩∞ΙΑΟ∞✩
✩∞ΚΡΣ∞✩
✩☿ Z ≡)))≡IΦI≡(((≡ ϟ ☿✩

https://www.facebook.com/lpaliginis

Step 1: Εικόνα


Étape 2: Εικόνα


~ Έτσι για να σκιάζονται περισσότερο ~


23 Οκτ 2009 02:27
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Διαχειριστής
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 07 Δεκ 2008 03:08
Δημοσιεύσεις: 1050
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑΙ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 24 Οκτ 2009 19:13
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ έγραψε:
Ήταν μάντισσες που υποτίθεται καταλαμβάνονταν από κάποια θεότητα και προφήτευαν διάφορα. Σύμφωνα με κάποιους, που θέλουν να παντρέψουν το Δωδεκαθεϊσμό με το Χριστιανισμό, κάποια Σίβυλλα είχε προβλέψει τον ερχομό του Ιησού Χριστού.

Δυστυχώς Αλέξανδρε βιβλία σαν κι αυτά Εικόνα

και σχετικές σελίδες(http://www.scarlakidis.gr/index.html) υποστηρίζουν την παραπάνω άποψη.

Πάντρεμα ελληνικής θρησκείας και χριστιανισμού. Τα ίδια έγραψε και ο Τουλάτος..τα ίδια υποστηρίζει κι ο Λιακόπουλος...

Ακόμα και ότι οι Ολύμπιοι Θεοί ήρθαν για να προετοιμάσουν τον κόσμο για τον ερχομό του Jesua έχουν πει!!!

Σίβυλλες ιστορικά σαν μάντισες υπήρξαν όχι όμως να προφητεύσουν τον Jesua :shock:

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΠΑΛΙΓΓΙΝΗΣ έγραψε:
Αναφορικά με τα φερόμενα ως κείμενα των Σιβυλλών, θα μπορούσαμε να τα χωρίσουμε σε δύο ομάδες,

1. σε εκείνα που αναφέρονται στον Θεό και στους Ολύμπιους, αυθεντικά σε διάλεκτο αρχαιότατη,
και
2. σε εκείνα που είναι -εν συνόλω ή εν μέρει- δημιουργήματα ''χριστιανών'', και είναι σε διάλεκτο... νεότατη -ενώ υποτίθεται είναι προκατακλυσμιαίας περιόδου-.

Γιατί εκείνα τα κείμενα τα οποία αναφέρονται σε ''χριστό'', ''σταύρωση'', ''μαρία'', και δίνουν στοιχεία που συμπτωματικά όλα τα γνωρίζουμε σήμερα απο το ''χριστιανικό'' πληροφοριακό πακέτο -ούτε μία άγνωστη επί πλέον πληροφορία, αλλά επακριβώς όπως τα προπαγανδίζουν οι μαυροφόροι ακόμη και με την γνωστή ''χριστιανική'' ορολογία-, να είναι σε διάλεκτο νεότερη; Ενώ όλα τα άλλα Σιβυλλικά είναι σε διάλεκτο αρχαιότατη; Μήπως η απάντησις εννοείται;

Νομίζω πως ο Ελευθέριος το έθεσε σωστά το ζήτημα.Μπορούμε εύκολα να διακρίνουμε την προπαγάνδα και την απάτη.

Χρειάζεται προσοχή.

Οχι στις παγίδες και στην παραπληροφόρηση των προπαγανδιστών.

Σύνδεση Ελληνισμού-Χριστιανισμού δεν έγινε ποτέ κα δεν μπορεί να γίνει.

_________________
Το Βλέμμα Πάντα Ψηλά Προς Τα Κάτω.

satyros.panas@gmail.com


24 Οκτ 2009 19:13
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 08 Σεπ 2009 10:27
Δημοσιεύσεις: 298
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 29 Οκτ 2009 16:41
ΙΧΘΥΟΣ ουρανίον θείου γένος ήτορι σεμνώ
Χρήσε, λαβών πηγή άμβροτον εν βρότεσις
Θεσπεσίων υδάτων, την σην, φίλε, θάλπεο ψυχήν
Ύδασιν αενάοις πλουτοδότου σοφίης.
Σωτήρος αγίων μελιηδέα λάμβανε βρώσιν, Έσθιε πεινάων, ιχθύν έχων παλάμαις.

Το παραπάνω κείμενο-ποίημα, όπως και το άλλο που προανέφερα είναι προκατακλυσμιαίο?

_________________
memento mori


29 Οκτ 2009 16:41
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Διαχειριστής
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 15 Δεκ 2008 01:52
Δημοσιεύσεις: 1133
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 29 Οκτ 2009 17:10
Εδώ έχουμε κάτι εμφανώς κατασκευασμένο για να παραπέμπει στο υποτιθέμενο θαύμα του πολλαπλασιασμού των ιχθύων, όμως οι λέξεις ''σωτήρος'' και ''αγίων'' -και μάλιστα μαζί- προδίδουν κάτι μετα - χριστιανικό. Ενώ συνήθως σε ανάλογες προσπάθειες των μαυροφόρων διαβάζουμε κείμενα σε διάλεκτο Παλαιάς/Καινής Διαθήκης συν ορισμένους (γνωστούς τους αφου έκαναν μεταγραφές) αρχαιότερους τύπους για ξεκάρφωμα.

Kαι για να τελειώνουμε, σε αγιορείτικο χειρόγραφο της μονής Μεγίστης Λαύρας υπ. αριθμ. 758 αναφέρονται τα εξής κωμικά:

«Άρης είπεν · γόνος εκ γόνου κατελθών, γόνος γόνου επί μήτραν οικήσαι θέλων και γεννηθείς αγνός τέλειος άνθρωπος και τέλειος Θεός · πάντα άνθρωπον σώσει απο Αδάμ έως αυτού.

Και το γεννήτορι προσάξει δώρον τον απολυμένον Αδάμ.

Οδόν ο Τρισμέγιστος και αυτός είπεν, ο Θεός εστίν Νους και Λόγος και Πνεύμα · και ο Λόγος σαρκωθείς εκ του Πατρός · πάντα ρύσεται της αλογίας της πικράς και τον Διάβολον καταργήσας.

Δώσει βάπτισμα μετανοίας τω λαώ αυτού και μακάριος όστις ακούσει αυτώ.

Κλεομήδης και αυτός είπεν · ο των ουρανών τετανόσας και την γην επί υδάτων εδράσας επί ύστερον γεννάτε εξ αχράντου κόρης τε και παρθένου · και λαμβάνει σάρκα εξ αυτής και γίνεται αυτός τέλειος του παντός ποιητής και τον Θάνατον πατήσας · και τον Διάβολον καταργήσας και Ζωήν δωρήται τω κόσμω.

Πλάτων ο μεγαλώνυμος και αυτός είπεν · Θεός ην νυν και αεί και εστίν και έσται · ούτε αρξάμενος, ούτε παυσάμενος. Ο δε υιός αυτός ο Χριστός μέλλει γεννηθεί εκ παρθένου μητρός και πιστεύω εις αυτόν. Επί δε ασεβούς βασιλέως πάλιν όψημε ήλιε. Τον δε ναόν του Απόλλωνος καταργήσας · και κληθήσεται το όνομα της μητρός αυτού.

Αριστοτέλης είπεν · εν ταις ημέραις εκείναις φως της Αγίας Τριάδος λάμψεται επί πάσαν την κτίσιν · και τα αχειροποίητα άδολα και κωφά και αναίσθητα προσκυνήσουσι το των Ελλήνων γένος ως Θεός αφανίσαι αυτά εις τέλος. Το δε όνομα αυτού αυξηθήσεται και τιμηθήσεται παρά βασιλέων και μεγιστάνων εφ' όλην την οικουμένην · και στήσει κριτάς και διδασκάλοις, επι πάσαν την γην, αυτός δε μετά παθείν και αναστήναι αναληφθήσεται και εκ δεξιών του πατρός καθείς, πάλιν έρχεται κρίναι ζώντας και νεκρούς αποδώσει εκάστω κατά τα έργα αυτού.

Τέλος είπεν ο Όμηρος · ήξει προς ημάς οψε γης άναξ πόλου · και σάρκα φαμάται δίχα τινός σφάλματος · και λαμβάνει σάρκα απο εβραΐδα παρθένον, και καλέσωσιν αυτών άφεσιν και αγαλλίασιν, και προθήσεται απο απίστων γένος των εβραίων · και μακάριοι οι ακούοντες αυτόν · ουαί δε οι μη ακούοντες. Ακουσας δε ο Διογένης ο θαυμάσιος ταύτα, εθαύμασε λίαν επιζάς προφήτας ώνε πια φιλοσοφων
[(εδώ υπάρχουν κάποια λάθη μεταγραφικά)] έγραψε δε αυτάς εις την φυσικήν ακρόασιν και έθετο αυτάς εις το ιερόν του Απόλλωνος. Αφού δε η σωτήριος οικονομία εγένετο εις ημάς το έλεος εβασίλευσεν πρώτος βασιλεύς εν χριστιανοίς ο Μέγας Κωνσταντίνος ελθών εις τας Αθήνας ηβουλήθη χαλάσαι τον ναόν του Απόλλωνος ανήγειρε ναόν τη θεομήτορι · είρε δε τον χάρτην ενω ήσαμαι προφητείαι των φιλοσόφων [(εδώ υπάρχουν κάποια λάθη μεταγραφικά)] γραμμέναι · και αναγνούς αυτάς και θαυμάσας ο ευσεβής βασιλεύς μετεκόμισεν αυτάς εις την βασιλίδα των πόλεων την αυτού εις σύστασιν της ημετέρας πίστεως και εις ανατροπήν των αιρετικών».


Με άλλα λόγια οι αρχιαπατεώνες δημιουργοί του χριστιανισμού εμφανίζουν Έλληνες θεούς, φιλοσόφους, έως και τον Όμηρο, να κάνουν... υποτιθέμενες προφητείες, χριστιανική απολογητική μέχρι και... ορθόδοξη δογματική χρησιμοποιώντας όρους και φράσεις καθαρά χριστιανικής εμπνεύσεως, που προέκυψαν μετά Χριστόν. Λίγο έλεος, μιλάμε για κείμενα εμπιστοσύνης :lol: :lol: :lol: :lol: :lol:

Κάπως έτσι έφτιαχναν όλες τις υποτιθέμενες προφητείες περί Χριστού και τα θαύματά τους. Με απάτη

_________________
~ Ακραίο Επικοινωνιακό Φαινόμενο ~

Παλιγγίνης Ελευθέριος - HecarΧος HellΕυθερεύς
✩☿ Z ≡)))≡IΦI≡(((≡ ϟ ☿✩
✩∞ΙΑΟ∞✩
✩∞ΚΡΣ∞✩
✩☿ Z ≡)))≡IΦI≡(((≡ ϟ ☿✩

https://www.facebook.com/lpaliginis

Step 1: Εικόνα


Étape 2: Εικόνα


~ Έτσι για να σκιάζονται περισσότερο ~


29 Οκτ 2009 17:10
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Τεύκρος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 10 Ιουν 2009 11:26
Δημοσιεύσεις: 191
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 02 Νοέμ 2009 16:58
Στον ιστοχώρο http://www.tetraktys.org/ βρήκα την παρακάτω ετυμολογία της λέξης Σίβυλλα.

"Η λέξη Σιών πιθανότατα είναι ελληνική. Οι Δωριείς, το Δ το επρόφεραν και Σ και έτσι απεκάλουν τον Δία Σία κατά το Διός Βουλαί=Σιός Βουλαί=Σίβυλλαι."

Κατά πόσο να ισχύει; Όντως οι Δωριείς πρόφεραν το Δ σαν Σ;


02 Νοέμ 2009 16:58
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
ΘΕΜΙΣ
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 16 Απρ 2009 15:50
Δημοσιεύσεις: 138
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 02 Νοέμ 2009 18:38
Σιβύλλες έχουμε και στο ΤΑΡΩ


Συνημμένα:
Sibylla-02-goog.jpg
Sibylla-02-goog.jpg [ 47.42 KiB | 4249 προβολές ]
Sibylla-01-goog.jpg
Sibylla-01-goog.jpg [ 61.97 KiB | 4249 προβολές ]
02 Νοέμ 2009 18:38
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 08 Σεπ 2009 10:27
Δημοσιεύσεις: 298
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 13 Νοέμ 2009 17:27
ΘΕΩΝΗ ΔΟΥΚΑ έγραψε:
Σιβύλλες έχουμε και στο ΤΑΡΩ


Οι ελληνικές ειδήσεις για τη δράση της Σίβυλλας καλύπτουν ολόκληρο το Ελληνικό χώρο, από τη Μ. Ασία ως την Ιταλία.

Στην ελληνική Ανατολή την μεγαλύτερη φήμη είχε η Σίβυλλα, που λατρευόταν στην πόλη Ερυθρές και στην ελληνική Δύση εκείνη που λατρευόταν στην Κύμη της Καμπανίας.

Σίβυλλα της Τρωάδας
Η παλαιότερη ήταν η Σίβυλλα της Μαρπησσού στην Τρωάδα. Την έλεγαν και Ελλησποντία και τη θεωρούσαν κόρη του Δαρδάνου και της Νησώς, της κόρης του Τεύκρου.

Άλλες πηγές την αναφέρουν ως κόρη του Δία και της Λαμίας (ή κόρη του Ποσειδώνα)

Η δράση της συνδέεται με τον Αινεία, που μετά την πτώση της Τροίας έφυγε, για να φθάσει ύστερα από πολλές περιπλανήσεις στην Ιταλία και να γίνει γενάρχης των Ρωμαίων. Στον Αινεία η Σίβυλλα είχε δώσει αίσιους χρησμούς.

Ίσως, από αυτήν προέκυψε η Σίβυλλα των Ερυθρών.

Ο Παυσανίας την αναφέρει ως Ηρωφίλη και θεωρεί ότι έζησε πριν τον Τρωικό Πόλεμο.

Σίβυλλα της Ιωνίας
Η Σίβυλλα η Ερυθραία (των Ερυθρών της Μικράς Ασίας) ήταν γνωστή επίσης με το όνομα Ηρωφίλη. Ο Ιερώνυμος τοποθετεί την ακμή της γύρω στο 744 π.Χ.. Μια επιγραφή από την πόλη Ερυθρών αναφέρει ότι η Σίβυλλα έζησε περίπου 900 έτη.

Σύμφωνα με τον Παυσανία έζησε ένα διάστημα στους Δελφούς, στη Δήλο, στην Κλάρο και στη Σάμο. Ίσως η παραμονή αυτής της Σίβυλλας στη Σάμο δημιούργησε την παράδοση της Σαμίας Σίβυλλας, που την ακμή της ο Ιερώνυμος τοποθετεί στο 712 π.Χ.

Υπάρχει ακόμη η Σίβυλλα από την Κολοφώνα, γνωστή με το όνομα Λάμπουσα. Την θεωρούσαν ως κόρη του μάντη Κάλχα.

Άλλες παραδόσεις αναφέρουν την Σίβυλλα την Φρυγική, τη Σαρδική (από τις Σάρδεις) και τη Ροδία Σίβυλλα.

Σίβυλλα της Ελλάδας
Η παράδοση για τη Σίβυλλα των Δελφών σχετίζεται με το χρησμοδότη θεό Απόλλωνα. Μερικές φορές αναφερόταν ως θυγατέρα του.

Η Θετταλή Σίβυλλα ήταν γνωστή με το όνομα Μαντώ και την πίστευαν για απόγονο του Τειρεσία.

Υπήρχε και η Θεσπρωτίδα Σίβυλλα (προφανώς στην Δωδώνη).

Σίβυλλα της Ιταλίας
ΣίβυλλαΗ Σίβυλλα η Κυμαία της Ιταλικής Κύμης είχε το όνομα Δημώ, (ίσως υποκοριστικό του ονόματος "Δημοφίλη"). Στην Κύμη υπήρχε ένας θάλαμος κατάγειος, η έδρα της Σίβυλλας και μία "λίθου υδρία" με τα λείψανά της.

Αναφέρεται επίσης ότι ο βασιλέας των Ρωμαίων Ταρκύνιος αγόρασε στην Καμπανία (Σίβυλλα της Κύμης) τα βιβλία των Σιβυλλικών χρησμών τα οποία φυλασσόταν στο Καπιτώλιο της Ρώμης (στο ναό του Δία).

Η Σίβυλλα στην Τέχνη
Η χριστιανική τέχνη της Δύσης έχει πολλές φορές εμπνευστεί από τις Σίβυλλες στις οποίες αποδίδει συμβολικό χαρακτήρα.

Ο Μιχαήλ Άγγελος στις περίφημες τοιχογραφίες του της Καπέλλας Σιξτίνας του Βατικανού παρουσιάζει πέντε Σίβυλλες, καθεμία με άλλη μορφή και στάση, που θεωρούνται από τα χαρακτηριστικότερα ζωγραφικά έργα του.

Σίβυλλες φιλοτέχνησε και ο Ραφαήλ στις τοιχογραφίες του της εκκλησίας της Παναγίας της Ειρήνης της Ρώμης.

Οι Σίβυλλες αυτές, τέσσερεις τον αριθμό, εμφανίζονται με περισσότερο έκδηλα τα δείγματα της θηλυκότητας σε σχέση με εκείνες του Μ. Άγγελου.

_________________
memento mori


13 Νοέμ 2009 17:27
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 18 Δεκ 2008 14:02
Δημοσιεύσεις: 96
Τοποθεσία: ΚΑΛΑΜΑΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 16 Νοέμ 2009 15:57
Αριάδνη λες ότι:Ο Παυσανίας την αναφέρει ως Ηροφίλη και θεωρεί ότι έζησε πριν τον Τρωικό Πόλεμο.
Δηλαδή ο Παυσανίας αναφέρει την ονομασία Σίβυλλα ( :?:) μπορείς να παραθέσεις μερικά από αυτά τα στοιχεία αν έχεις :?:


16 Νοέμ 2009 15:57
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 08 Σεπ 2009 10:27
Δημοσιεύσεις: 298
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 18 Νοέμ 2009 15:44
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΥΔΑΚΗΣ έγραψε:
Αριάδνη λες ότι:Ο Παυσανίας την αναφέρει ως Ηροφίλη και θεωρεί ότι έζησε πριν τον Τρωικό Πόλεμο.
Δηλαδή ο Παυσανίας αναφέρει την ονομασία Σίβυλλα ( :?:) μπορείς να παραθέσεις μερικά από αυτά τα στοιχεία αν έχεις :?:



Ο Παυσανίας [10, 12,1], μιλώντας για τις Σίβυλλες, αναφέρεται στην Ηροφίλη και γράφει τα εξής: «Η Σίβυλλα αυτή φαίνεται πως έζησε πριν τον Τρωικό πολεμο και προφήτεψε με τους χρησμούς της πως η Ελένη θα τραφεί στη Σπάρτη για τον όλεθρο της Ασίας και της Ευρώπης και πως το Ιλιο θα κυριευθεί εξαιτίας της από τους Έλληνες. Οι Δήλιοι θυμούνται και έναν ύμνο της γυναίκας αυτής για τον Απόλλωνα. Στο ποίημά της ονομάζει τον εαυτό της όχι μόνο Ηροφίλη, αλλά και Αρτεμη και λέει πως είναι σύζυγος νόμιμη του Απόλλωνα, άλλοτε όμως αδελφή του και άλλοτε κόρη του. Έκαμε το ποίημα αυτό βρισκόμενη σε μανία και κατεχόμενη από τον θεό. Σε άλλους στίχους των χρησμών της είπε πως η μητέρα της είναι μια από τις αθάνατες νύμφες της Ίδης και ο πατέρας της άνθρωπος. Οι στίχοι είναι οι εξής: Είμαι γεννημένη μισή θνητή μισή θεϊκή / από αθάνατη νύμφη και από πατέρα σιτοφάγο / Από την μητέρα μου κατάγομαι από την Ίδη, η πατρική μου γη είναι η κόκκινη / Μαρπησσος, ιερή της Μεγάλης Μητρός, και ο Αϊδωνεύς ποταμός. Υπήρχαν ακόμη τώρα στην τρωική Ίδη τα ερείπια της πόλης Μαρπήσσου με κατοίκους εξήντα περίπου άτομα. Το έδαφος γύρω από την Μάρπησσο είναι κοκκινωπό και τόσο πολύ ξερό, ώστε και ο ποταμος Αϊδωνεύς να χανεται κάτω από το έδαφος, να ξαναβγαίνει και να ξαναπαθαίνει το ίδιο, ώσπου να εξαφανιστεί εντελώς κάτω από τη γη. Αυτό γίνεται, μου φαίνεται, επειδή η Ιδη είναι εδώ λεπτή – χωρίς αρκετό χώμα – και πορώδης. Η Μάρπησσος απέχει από την Αλεξάνδρεια της Τρωάδας [πόλη απέναντι από την Τένεδο] διακόσια σαράντα στάδια. Στην Αλεξάνδρεια αυτή λένε πως η Ηροφίλη είχε γίνει φύλακας του ναού του Απόλλωνα ΣΜΙΝΘΕΑ και πως σχετικά με το όνειρο της ΕΚΑΒΗΣ προφήτεψε όσα ξέρουμε πως πραγματοποιήθηκαν. Η Σίβυλλα αυτή έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στην Σάμο, πήγε όμως και στην Κλάρο της περιοχής της Κολοφώνας και στην Δήλο και στους Δελφούς. Κάθε φορά που επισκεπτόταν τους Δελφούς έψαλλε πάνω σε έναν βράχο. Το μοιραίο την βρήκε στην Τρωάδα. Μέσα στο άλσος του Σμινθέα είναι ο τάφος της με το εξής ελεγείο πάνω στη στήλη: Είμαι εγώ, η άσφαλτη προφήτισσα του Φοίβου Σίβυλλα / κρυμμενη κάτω από τον πέτρινο αυτόν τάφο / παρθένος με φωνή πριν, τώρα όμως για παντα άφωνη / που εξαιτίας μιας μοίρας στιβαρής βρήκα τα δεσμά τούτα. / Αλλά είμαι θαμμένη κοντά στις νύμφες και τον Ερμή τούτον / διατηρώντας στον κάτω κόσμο ένα μέρος του άλλοτε ηγεμονικού αξιώματός μου./. Κοντά στον ταφο της είναι στημένος ο λίθινος Ερμής του τύπου με το τετράγωνο σχήμα... Η νύμφη, μητέρα της Ηροφίλης είχε το προσωνύμιο ΙΔΑΙΑ, επειδή οι τόποι με τα ΠΥΚΝΑ ΔΑΣΗ ονομάζονταν τοτε Ίδαι».

http://www.mikrosapoplous.gr/iliada/PARIS.htm

_________________
memento mori


18 Νοέμ 2009 15:44
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 10 Απρ 2009 21:56
Δημοσιεύσεις: 154
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 21 Νοέμ 2009 13:52
ΑΡΙΑΔΝΗ ΣΚΟΥΦΑ έγραψε:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΥΔΑΚΗΣ έγραψε:
Αριάδνη λες ότι:Ο Παυσανίας την αναφέρει ως Ηροφίλη και θεωρεί ότι έζησε πριν τον Τρωικό Πόλεμο.
Δηλαδή ο Παυσανίας αναφέρει την ονομασία Σίβυλλα ( :?:) μπορείς να παραθέσεις μερικά από αυτά τα στοιχεία αν έχεις :?:



Ο Παυσανίας [10, 12,1], μιλώντας για τις Σίβυλλες, αναφέρεται στην Ηροφίλη και γράφει τα εξής: «Η Σίβυλλα αυτή φαίνεται πως έζησε πριν τον Τρωικό πολεμο και προφήτεψε με τους χρησμούς της πως η Ελένη θα τραφεί στη Σπάρτη για τον όλεθρο της Ασίας και της Ευρώπης και πως το Ιλιο θα κυριευθεί εξαιτίας της από τους Έλληνες. Οι Δήλιοι θυμούνται και έναν ύμνο της γυναίκας αυτής για τον Απόλλωνα. Στο ποίημά της ονομάζει τον εαυτό της όχι μόνο Ηροφίλη, αλλά και Αρτεμη και λέει πως είναι σύζυγος νόμιμη του Απόλλωνα, άλλοτε όμως αδελφή του και άλλοτε κόρη του. Έκαμε το ποίημα αυτό βρισκόμενη σε μανία και κατεχόμενη από τον θεό. Σε άλλους στίχους των χρησμών της είπε πως η μητέρα της είναι μια από τις αθάνατες νύμφες της Ίδης και ο πατέρας της άνθρωπος. Οι στίχοι είναι οι εξής: Είμαι γεννημένη μισή θνητή μισή θεϊκή / από αθάνατη νύμφη και από πατέρα σιτοφάγο / Από την μητέρα μου κατάγομαι από την Ίδη, η πατρική μου γη είναι η κόκκινη / Μαρπησσος, ιερή της Μεγάλης Μητρός, και ο Αϊδωνεύς ποταμός. Υπήρχαν ακόμη τώρα στην τρωική Ίδη τα ερείπια της πόλης Μαρπήσσου με κατοίκους εξήντα περίπου άτομα. Το έδαφος γύρω από την Μάρπησσο είναι κοκκινωπό και τόσο πολύ ξερό, ώστε και ο ποταμος Αϊδωνεύς να χανεται κάτω από το έδαφος, να ξαναβγαίνει και να ξαναπαθαίνει το ίδιο, ώσπου να εξαφανιστεί εντελώς κάτω από τη γη. Αυτό γίνεται, μου φαίνεται, επειδή η Ιδη είναι εδώ λεπτή – χωρίς αρκετό χώμα – και πορώδης. Η Μάρπησσος απέχει από την Αλεξάνδρεια της Τρωάδας [πόλη απέναντι από την Τένεδο] διακόσια σαράντα στάδια. Στην Αλεξάνδρεια αυτή λένε πως η Ηροφίλη είχε γίνει φύλακας του ναού του Απόλλωνα ΣΜΙΝΘΕΑ και πως σχετικά με το όνειρο της ΕΚΑΒΗΣ προφήτεψε όσα ξέρουμε πως πραγματοποιήθηκαν. Η Σίβυλλα αυτή έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στην Σάμο, πήγε όμως και στην Κλάρο της περιοχής της Κολοφώνας και στην Δήλο και στους Δελφούς. Κάθε φορά που επισκεπτόταν τους Δελφούς έψαλλε πάνω σε έναν βράχο. Το μοιραίο την βρήκε στην Τρωάδα. Μέσα στο άλσος του Σμινθέα είναι ο τάφος της με το εξής ελεγείο πάνω στη στήλη: Είμαι εγώ, η άσφαλτη προφήτισσα του Φοίβου Σίβυλλα / κρυμμενη κάτω από τον πέτρινο αυτόν τάφο / παρθένος με φωνή πριν, τώρα όμως για παντα άφωνη / που εξαιτίας μιας μοίρας στιβαρής βρήκα τα δεσμά τούτα. / Αλλά είμαι θαμμένη κοντά στις νύμφες και τον Ερμή τούτον / διατηρώντας στον κάτω κόσμο ένα μέρος του άλλοτε ηγεμονικού αξιώματός μου./. Κοντά στον ταφο της είναι στημένος ο λίθινος Ερμής του τύπου με το τετράγωνο σχήμα... Η νύμφη, μητέρα της Ηροφίλης είχε το προσωνύμιο ΙΔΑΙΑ, επειδή οι τόποι με τα ΠΥΚΝΑ ΔΑΣΗ ονομάζονταν τοτε Ίδαι».

http://www.mikrosapoplous.gr/iliada/PARIS.htm


Ψυχανώμαλο αυτό περί Σίβυλλες.Βυζαντινές χαζομάρες των παπαδαριών της εποχής εκείνης πρέπει να ήταν για να το πω πιο όμορφα :)
Έλα να σου πω για να μην παιδεύεσαι τζάμπα μικρή Αριάδνη ~~~~ Παυσανίας [10, 12,1] ~~~~ πιάσε και διάβασε από το πρωτότυπο και την λέξη Σίβυλλα δεν θα την βρεις πουθενά εκτός
από τα sites που παραθέτεις κάθε λίγο και λιγάκι τα οποία δεν είναι και τόσο σεβαστά και για απόδειξη μιας και κατάλαβα τι παίζει με την συγκεκριμένη πηγή η οποία μας δίνει μεν τα Αρχαία Ελληνικά Κείμενα σε πλήρη ηλεκτρονική μορφή, και καθώς μας δίνει τον ~~~~ Παυσανίας στα Κορινθιακά, στα Αχαικά, στα Λακωνικά, στα Αττικά κτλπ~~~~ ξαφνικά δε ξεχνάει να μας επισυνάψει και τον ~~~~ Παυσανία στα ΦΩΚΙΚΑ ~~~~ στα οποία και υποτίθεται πως αναφέρεται η λέξη Σίβυλλα.Σαν προπαγάνδα μου κάνει αυτό
http://www.mikrosapoplous.gr/texts1.htm

_________________
Η ΤΟΛΜΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ, ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΟΜΩΣ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Η ΤΥΧΗ


21 Νοέμ 2009 13:52
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 13 Δεκ 2008 02:44
Δημοσιεύσεις: 106
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ-ΕΛΛΑΔΑ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 21 Νοέμ 2009 14:15
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ έγραψε:
ΑΡΙΑΔΝΗ ΣΚΟΥΦΑ έγραψε:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΥΔΑΚΗΣ έγραψε:
Αριάδνη λες ότι:Ο Παυσανίας την αναφέρει ως Ηροφίλη και θεωρεί ότι έζησε πριν τον Τρωικό Πόλεμο.
Δηλαδή ο Παυσανίας αναφέρει την ονομασία Σίβυλλα ( :?:) μπορείς να παραθέσεις μερικά από αυτά τα στοιχεία αν έχεις :?:



Ο Παυσανίας [10, 12,1], μιλώντας για τις Σίβυλλες, αναφέρεται στην Ηροφίλη και γράφει τα εξής: «Η Σίβυλλα αυτή φαίνεται πως έζησε πριν τον Τρωικό πολεμο και προφήτεψε με τους χρησμούς της πως η Ελένη θα τραφεί στη Σπάρτη για τον όλεθρο της Ασίας και της Ευρώπης και πως το Ιλιο θα κυριευθεί εξαιτίας της από τους Έλληνες. Οι Δήλιοι θυμούνται και έναν ύμνο της γυναίκας αυτής για τον Απόλλωνα. Στο ποίημά της ονομάζει τον εαυτό της όχι μόνο Ηροφίλη, αλλά και Αρτεμη και λέει πως είναι σύζυγος νόμιμη του Απόλλωνα, άλλοτε όμως αδελφή του και άλλοτε κόρη του. Έκαμε το ποίημα αυτό βρισκόμενη σε μανία και κατεχόμενη από τον θεό. Σε άλλους στίχους των χρησμών της είπε πως η μητέρα της είναι μια από τις αθάνατες νύμφες της Ίδης και ο πατέρας της άνθρωπος. Οι στίχοι είναι οι εξής: Είμαι γεννημένη μισή θνητή μισή θεϊκή / από αθάνατη νύμφη και από πατέρα σιτοφάγο / Από την μητέρα μου κατάγομαι από την Ίδη, η πατρική μου γη είναι η κόκκινη / Μαρπησσος, ιερή της Μεγάλης Μητρός, και ο Αϊδωνεύς ποταμός. Υπήρχαν ακόμη τώρα στην τρωική Ίδη τα ερείπια της πόλης Μαρπήσσου με κατοίκους εξήντα περίπου άτομα. Το έδαφος γύρω από την Μάρπησσο είναι κοκκινωπό και τόσο πολύ ξερό, ώστε και ο ποταμος Αϊδωνεύς να χανεται κάτω από το έδαφος, να ξαναβγαίνει και να ξαναπαθαίνει το ίδιο, ώσπου να εξαφανιστεί εντελώς κάτω από τη γη. Αυτό γίνεται, μου φαίνεται, επειδή η Ιδη είναι εδώ λεπτή – χωρίς αρκετό χώμα – και πορώδης. Η Μάρπησσος απέχει από την Αλεξάνδρεια της Τρωάδας [πόλη απέναντι από την Τένεδο] διακόσια σαράντα στάδια. Στην Αλεξάνδρεια αυτή λένε πως η Ηροφίλη είχε γίνει φύλακας του ναού του Απόλλωνα ΣΜΙΝΘΕΑ και πως σχετικά με το όνειρο της ΕΚΑΒΗΣ προφήτεψε όσα ξέρουμε πως πραγματοποιήθηκαν. Η Σίβυλλα αυτή έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στην Σάμο, πήγε όμως και στην Κλάρο της περιοχής της Κολοφώνας και στην Δήλο και στους Δελφούς. Κάθε φορά που επισκεπτόταν τους Δελφούς έψαλλε πάνω σε έναν βράχο. Το μοιραίο την βρήκε στην Τρωάδα. Μέσα στο άλσος του Σμινθέα είναι ο τάφος της με το εξής ελεγείο πάνω στη στήλη: Είμαι εγώ, η άσφαλτη προφήτισσα του Φοίβου Σίβυλλα / κρυμμενη κάτω από τον πέτρινο αυτόν τάφο / παρθένος με φωνή πριν, τώρα όμως για παντα άφωνη / που εξαιτίας μιας μοίρας στιβαρής βρήκα τα δεσμά τούτα. / Αλλά είμαι θαμμένη κοντά στις νύμφες και τον Ερμή τούτον / διατηρώντας στον κάτω κόσμο ένα μέρος του άλλοτε ηγεμονικού αξιώματός μου./. Κοντά στον ταφο της είναι στημένος ο λίθινος Ερμής του τύπου με το τετράγωνο σχήμα... Η νύμφη, μητέρα της Ηροφίλης είχε το προσωνύμιο ΙΔΑΙΑ, επειδή οι τόποι με τα ΠΥΚΝΑ ΔΑΣΗ ονομάζονταν τοτε Ίδαι».

http://www.mikrosapoplous.gr/iliada/PARIS.htm


Ψυχανώμαλο αυτό περί Σίβυλλες.Βυζαντινές χαζομάρες των παπαδαριών της εποχής εκείνης πρέπει να ήταν για να το πω πιο όμορφα :)
Έλα να σου πω για να μην παιδεύεσαι τζάμπα μικρή Αριάδνη ~~~~ Παυσανίας [10, 12,1] ~~~~ πιάσε και διάβασε από το πρωτότυπο και την λέξη Σίβυλλα δεν θα την βρεις πουθενά εκτός
από τα sites που παραθέτεις κάθε λίγο και λιγάκι τα οποία δεν είναι και τόσο σεβαστά και για απόδειξη μιας και κατάλαβα τι παίζει με την συγκεκριμένη πηγή η οποία μας δίνει μεν τα Αρχαία Ελληνικά Κείμενα σε πλήρη ηλεκτρονική μορφή, και καθώς μας δίνει τον ~~~~ Παυσανίας στα Κορινθιακά, στα Αχαικά, στα Λακωνικά, στα Αττικά κτλπ~~~~ ξαφνικά δε ξεχνάει να μας επισυνάψει και τον ~~~~ Παυσανία στα ΦΩΚΙΚΑ ~~~~ στα οποία και υποτίθεται πως αναφέρεται η λέξη Σίβυλλα.Σαν προπαγάνδα μου κάνει αυτό
http://www.mikrosapoplous.gr/texts1.htm


Γιώργο αν θέλεις διάβασε το παρακάτω κείμενο :)

Παράθεση:
Παυσανίας Φωκικά, Λοκρών Οζόλων

[10] Φαεννὶς δὲ θυγάτηρ βασιλεύσαντος ἀνδρὸς ἐν Χάοσι καὶ αἱ Πέλειαι παρὰ Δωδωναίοις ἐμαντεύσαντο μὲν ἐκ θεοῦ καὶ αὗται, Σίβυλλαι δὲ ὑπὸ ἀνθρώπων οὐκ ἐκλήθησαν. τῆς μὲν δὴ πυθέσθαι τὴν ἡλικίαν καὶ ἐπιλέξασθαι τοὺς χρησμούς ἈΝτιόχου γὰρ μετὰ τὸ ἁλῶναι Δημήτριον αὐτίκα ἐς τὴν ἀρχὴν καθισταμένου γέγονε Φαεννίς. τὰς Πελειάδας δὲ Φημονόης τε ἔτι προτέρας γενέσθαι λέγουσι καὶ ᾆσαι γυναικῶν πρώτας τάδε τὰ ἔπη:

Ζεὺς ἦν, Ζεὺς ἐστίν, Ζεὺς ἔσσεται: ὦ μεγάλε Ζεῦ.
Γᾶ καρποὺς ἀνίει, διὸ κλῄζετε Ματέρα γαῖαν.

[12] ταῦτα μὲν δὴ ἐπὶ τοσοῦτον εἰρήσθω: τὸν δὲ ὑπὲρ τῆς καλουμένης Θυρέας Λακεδαιμονίων ἀγῶνα καὶ Ἀργείων, Σίβυλλα μὲν καὶ τοῦτον προεθέσπισεν ὡς συμβήσοιτο ἐξ ἴσου ταῖς πόλεσιν, Ἀργεῖοι δὲ ἀξιοῦντες ἐσχηκέναι πλέον ἐν τῷ ἔργῳ χαλκοῦν ἵππον--τὸν δούρειον δῆθεν--ἀπέστειλαν ἐς Δελφούς: τὸ δὲ ἔργον Ἀντιφάνους ἐστὶν Ἀργείου.

XII πέτρα δέ ἐστιν ἀνίσχουσα ὑπὲρ τῆς γῆς: ἐπὶ ταύτῃ Δελφοὶ στᾶσάν φασιν ᾆσαι τοὺς χρησμοὺς ὄνομα Ἡροφίλην, Σίβυλλαν δὲ ἐπίκλησιν. τὴν πρότερον γενομένην, ταύτην ταῖς μάλιστα ὁμοίως οὖσαν ἀρχαίαν εὕρισκον, ἣν θυγατέρα Ἕλληνες Διὸς καὶ Λαμίας τῆς Ποσειδῶνός φασιν εἶναι, καὶ χρησμούς τε αὐτὴν γυναικῶν πρώτην ᾆσαι καὶ ὑπὸ τῶν Λιβύων Σίβυλλαν λέγουσιν ὀνομασθῆναι.

[4] ἦν δὲ ἔτι καὶ νῦν ἐν τῇ Ἴδῃ τῇ Τρωικῇ πόλεως Μαρπήσσου τὰ ἐρείπια καὶ ἐν αὐτοῖς οἰκήτορες ὅσον ἑξήκοντα ἄνθρωποι: ὑπέρυθρος δὲ πᾶσα ἡ περὶ τὴν Μάρπησσον γῆ καὶ δεινῶς ἐστιν αὐχμώδης, ὥστε καὶ τῷ Ἀϊδωνεῖ ποταμῷ καταδύεσθαί τε ἐς τὴν χώραν καὶ ἀνασχόντι τὸ αὐτὸ αὖθις πάσχειν, τέλος δὲ καὶ ἀφανίζεσθαι κατὰ τῆς γῆς, αἴτιον ἐμοὶ δοκεῖν ἐστιν ὅτι λεπτή τε κατὰ τοῦτο καὶ σηραγγώδης ἐστὶν ἡ Ἴδη. ἀπέχει δὲ Ἀλεξανδρείας τῆς ἐν τῇ Τρῳάδι τεσσαράκοντα ἡ Μάρπησσος καὶ διακόσια στάδια. [5] τὴν δὲ Ἡροφίλην οἱ ἐν τῇ Ἀλεξανδρείᾳ ταύτῃ νεωκόρον τε τοῦ Ἀπόλλωνος γενέσθαι τοῦ Σμινθέως καὶ ἐπὶ τῷ ὀνείρατι τῷ Ἑκάβης χρῆσαί φασιν αὐτὴν ἃ δὴ καὶ ἐπιτελεσθέντα ἴσμεν. αὕτη ἡ Σίβυλλα ᾤκησε μὲν τὸ πολὺ τοῦ βίου ἐν Σάμῳ, ἀφίκετο δὲ καὶ ἐς Κλάρον τὴν Κολοφωνίων καὶ ἐς Δῆλόν τε καὶ ἐς Δελφούς: ὁπότε δὲ ἀφίκοιτο, ἐπὶ ταύτης ἱσταμένη τῆς πέτρας ᾖδε.

[6] τὸ μέντοι χρεὼν αὐτὴν ἐπέλαβεν ἐν τῇ Τρῳάδι, καί οἱ τὸ μνῆμα ἐν τῷ ἄλσει τοῦ Σμινθέως ἐστὶ καὶ ἐλεγεῖον ἐπὶ τῆς στήλης:

ἅδ' ἐγὼ ἁ Φοίβοιο σαφηγορίς εἰμι Σίβυλλα
τῷδ' ὑπὸ λαϊνέῳ σάματι κευθομένα,
παρθένος αὐδάεσσα τὸ πρίν, νῦν δ' αἰὲν ἄναυδος,
μοίρᾳ ὑπὸ στιβαρᾷ τάνδε λαχοῦσα πέδαν.
ἀλλὰ πέλας Νύμφαισι καὶ Ἑρμῇ τῷδ' ὑπόκειμαι,
μοῖραν ἔχοισα κάτω τᾶς τότ' ἀνακτορίας.

[8] τὴν δὲ ἐπὶ ταύτῃ χρησμοὺς κατὰ ταὐτὰ εἰποῦσαν ἐκ Κύμης τῆς ἐν Ὀπικοῖς εἶναι, καλεῖσθαι δὲ [αὐτὴν] Δημὼ συνέγραψεν Ὑπέροχος ἀνὴρ Κυμαῖος. χρησμὸν δὲ οἱ Κυμαῖοι τῆς γυναικὸς ταύτης [ἐς] οὐδένα εἶχον ἐπιδείξασθαι, λίθου δὲ ὑδρίαν ἐν Ἀπόλλωνος ἱερῷ δεικνύουσιν οὐ μεγάλην, τῆς Σιβύλλης ἐνταῦθα κεῖσθαι φάμενοι τὰ ὀστᾶ. [9] ἐπετράφη δὲ καὶ ὕστερον τῆς Δημοῦς παρ' Ἑβραίοις τοῖς ὑπὲρ τῆς Παλαιστίνης γυνὴ χρησμολόγος, ὄνομα δὲ αὐτῇ Σάββη: Βηρόσου δὲ εἶναι πατρὸς καὶ Ἐρυμάνθης μητρός φασι Σάββην: οἱ δὲ αὐτὴν Βαβυλωνίαν, ἕτεροι δὲ Σίβυλλαν καλοῦσιν Αἰγυπτίαν.

[10] Φαεννὶς δὲ θυγάτηρ βασιλεύσαντος ἀνδρὸς ἐν Χάοσι καὶ αἱ Πέλειαι παρὰ Δωδωναίοις ἐμαντεύσαντο μὲν ἐκ θεοῦ καὶ αὗται, Σίβυλλαι δὲ ὑπὸ ἀνθρώπων οὐκ ἐκλήθησαν. τῆς μὲν δὴ πυθέσθαι τὴν ἡλικίαν καὶ ἐπιλέξασθαι τοὺς χρησμούς ἈΝτιόχου


Αν κάποιος μπορεί και θέλει ας το μεταφράσει παρακαλώ γιατί δεν βρήκα πουθενά την μετάφραση του.Ευχαριστώ.

_________________
Eρμής Ο Τρισμέγιστος


21 Νοέμ 2009 14:15
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 08 Ιαν 2009 16:27
Δημοσιεύσεις: 156
Τοποθεσία: Πειραιάς
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 23 Νοέμ 2009 15:03
Θα ήθελα να αναφέρω βάση αρχαίων πηγών τα ονόματα των Σιβυλλών.


Περί ονομάτων των Σιβυλλών:

Σιβύλαι ωνομάσθησαν τίνες γυναίκες προφήτιδες προλέγουσαι τα μέλλοντα δια στίχων.Το δε όνομα λέγουσι τίνες μεν Ρωμαϊκόν και σημαίνει μάντιν.Τίνες δε Ελληνικόν παρά το Σιο και βουλήν διότι Σιο ωνόμαζον τον θεόν Λακωνίστί. Αιολικώς δε η βουλή ελέγετο βυλή.Κατ΄' άλλους δε ωνομάσθη από τους σιβυλλαίνειν το ενθεάζειν. Κατ' άλλους δε πρώτον εφάνη αυτη Σιβύλλαν.Τους δε χρησμούς τούτων ωνόμαζον Σιβυλλείους.

Τίνες μεν αναφέρουσι τρεις Σιβύλλας τίνες δε τέσσαρας και άλλοι πάλιν δέκα.Περιεφέροντο δε από χώρας είς χώραν και μια Σιβύλλα εφάνη εις πολλούς τόπους και δια τούτο εγένετο δυσδιάκριτα τα ονόματα αυτών επειδή ωνομάζουσιν αυτάς από τόπων και ουχί από των κύριων ωνομάτων. Αναφέρουνται τοίνον τα εξής.Πρώτη η Χαλδαία, δευτέρα η Λιβύσσα, τρίτη η Δελφική, τετάρτη η Ιταλική, πέμπτη η Ερυθραία, έκτη η Σάμιαμ εβδόμη η Κυμαία, ογδόη η Ελλησποντία, εννάτη η Φρυγία, δεκάτη η Τιβουρτία.


{Ησυχ.Βαριν. εν Σιβυλλαι Ιωνία 375 Πλούταρχος, Θησ. Κδ' Ποπλικόλ.Κα'. φαβ. δ. Παυσανία Φωκικά Ιβ΄Πλάτωνα εν Φαίδρα και Θεαγέν. Αριστοτέλης Πρόβλ. Λ'}


23 Νοέμ 2009 15:03
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Διαχειριστής
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 15 Δεκ 2008 01:52
Δημοσιεύσεις: 1133
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 24 Νοέμ 2009 22:15
:arrow: :arrow: :arrow: Δεν αμφισβητούμε την ύπαρξη των Σιβυλλών. Για τις υποτιθέμενες "προφητείες τους περί Xριστού" λέμε οτι είναι προσθήκες των Ρωμαιο-Βυζαντινών, και μάλιστα εμφανείς και βέβαιες προσθήκες, αφου η διάλεκτός τους ειναι νεότερη και όχι αρχαία. Kαι όχι μόνο η διάλεκτος, αλλά και η ειδική φρασεολογία και ορολογία τους. Και απο το διανοητικό επίπεδο προδίδεται αυτό. Αυτές οι υποτιθέμενες "προφητείες" είναι φτιαγμένες απο τους ίδιους που έφτιαξαν και τα βιβλία του χριστιανισμού.

_________________
~ Ακραίο Επικοινωνιακό Φαινόμενο ~

Παλιγγίνης Ελευθέριος - HecarΧος HellΕυθερεύς
✩☿ Z ≡)))≡IΦI≡(((≡ ϟ ☿✩
✩∞ΙΑΟ∞✩
✩∞ΚΡΣ∞✩
✩☿ Z ≡)))≡IΦI≡(((≡ ϟ ☿✩

https://www.facebook.com/lpaliginis

Step 1: Εικόνα


Étape 2: Εικόνα


~ Έτσι για να σκιάζονται περισσότερο ~


Τελευταία επεξεργασία από ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΠΑΛΙΓΓΙΝΗΣ και 25 Απρ 2012 20:28, έχει επεξεργασθεί 4 φορά/ες συνολικά



24 Νοέμ 2009 22:15
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 08 Σεπ 2009 10:27
Δημοσιεύσεις: 298
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Νοέμ 2009 11:50
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΠΑΛΙΓΓΙΝΗΣ έγραψε:
Δεν αμφισβητούμε την ύπαρξη των Σιβυλλών. Για τις υποτιθέμενες προφητείες περί χριστού λέμε οτι είναι προσθήκες των εβραιων, και μάλιστα εμφανείς αφου η διάλεκτος ειναι νέα και όχι αρχαία.


Νομίζω πως η Νάντια και ο Αχιλλέας απάντησαν στα λεγόμενα κάποιου:
"Ψυχανώμαλο αυτό περί Σίβυλλες.Βυζαντινές χαζομάρες των παπαδαριών της εποχής εκείνης πρέπει να ήταν για να το πω πιο όμορφα
Έλα να σου πω για να μην παιδεύεσαι τζάμπα μικρή Αριάδνη ~~~~ Παυσανίας [10, 12,1] ~~~~ πιάσε και διάβασε από το πρωτότυπο και την λέξη Σίβυλλα δεν θα την βρεις πουθενά "...

Θέλεις να μας πεις πως διακρίνεις τις διαλέκτους αντιπαραβάλλοντας αποσπάσματα από τα κείμενα που έχουν παραταθεί?

_________________
memento mori


25 Νοέμ 2009 11:50
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 26 Νοέμ 2009 02:49
Ωραία.
Το λύσαμε κι αυτό;
Γιατί έχουμε φτάσει στο σημείο
να αμφισβητούμε τα πάντα.

:mrgreen:


26 Νοέμ 2009 02:49
Διαχειριστής
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 15 Δεκ 2008 01:52
Δημοσιεύσεις: 1133
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 16 Σεπ 2011 00:26
Δεv είvαι αστήρικτη αμφισβήτηση.
Υπάρχει αvαλυτικό σκεπτικό και τεκμηρίωση.

1. Ξέρεις τηv πολιτική τους,
τους βλέπεις σήμερα τί καvουv,
με τις απάτες τους και τους εγωισμούς τους
και τα οικοvομικά και διαvοητικά εγκλήματά τους,
και πόσο... "Υψηλά" και "Σοφά"
ειvαι αυτα που λέvε -δηλ. δεv είvαι-
και
2. Τόσο σε κείμεvο όσο και σε ομιλία,
ξέρεις vα ξεχωρίζεις τηv Έμπvευση,
απο τηv προπαγάvδα τωv υλικώv εαυτώv τωv ασκούvτωv εξουσία.
Είvαι σαφής η διάκριση, άλλη η δόvηση.
Άλλη η συχvότητα, άλλη η ποιότητα.
Δεv έχουv Ευδαιμοvία τα φτιαχτά απο ράσα και μούσια,
ουτε σε συvδέουv Επάvω.
Δεv έχουv "Δαιμόvιοv & Μούσα".
Mέχρι και οι vεότεροι ποιητές έχουv, οι ρασοφόροι και οι πιστοί όχι. Τέλος.

Απλά στηρίζουv έvα δόγμα και λέvε συγκεκριμέvα πράγματα που είvαι μάλιστα σεvάρια "εξωτερικής στοιβάδας" που αλλού τα ερμηvεύουv λάθος και αλλού δεv τα ερμηvεύουv καθόλου θεωρώvτας τα κυριολεκτικά. Έτσι κρατάvε τοv προσήλυτό τους ελεγχόμεvο απο αυτούς στηv ύλη, vα μηv ΦιλοΣοφεί, vα μηv φτάσει ποτέ ο vους του σε επίπεδο vα αvτιγράψει τοv Θείο.

_________________
~ Ακραίο Επικοινωνιακό Φαινόμενο ~

Παλιγγίνης Ελευθέριος - HecarΧος HellΕυθερεύς
✩☿ Z ≡)))≡IΦI≡(((≡ ϟ ☿✩
✩∞ΙΑΟ∞✩
✩∞ΚΡΣ∞✩
✩☿ Z ≡)))≡IΦI≡(((≡ ϟ ☿✩

https://www.facebook.com/lpaliginis

Step 1: Εικόνα


Étape 2: Εικόνα


~ Έτσι για να σκιάζονται περισσότερο ~


16 Σεπ 2011 00:26
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 05 Οκτ 2009 13:01
Δημοσιεύσεις: 236
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 16 Σεπ 2011 16:59
Νομίζω ο Πρόκλος σε ένα αποσπασμά του φανερώνει την τάξη και ημιθεική υπόσταση των Σιβυλλών.

"......Διότι βέβαια η Σιβυλλα όταν ήρθε στο φώς εφανέρωσε την τάξιν της και ότι έχει σταλεί απο τους θεούς: "Εγώ που ομιλώ ευρίσκομαι μεταξύ των θεών και των ανθρώπων."

Πρόκλος ,σχόλια στον Τιμαίο 3,382

Και κάτι επίκαιρο πολύ στις μέρες μας,υπάρχει ο Όγδοος Σιβυλλικός Λόγος ,που λέει....."Αλλά όταν αλλάξει τους καιρούς ο Θεός μεταβάλλοντας το χειμώνα σε καλοκαίρι ,τότε (θα επιβεβαιωθούν) οι Θεικοί Χρησμοί ,αλλά τότε ο κόσμος θα έχει χαθεί."

Οι γαρυφαλιές μου ανθίζουν συνέχεια ......επί μήνες.


16 Σεπ 2011 16:59
Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση ανά  
 Σελίδα 1 από 2 [ 31 Δημοσιεύσεις ]
Μετάβαση στην σελίδα 1, 2  Επόμενο
Απαντήστε στο θέμα

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε: 
cron
www.afipnisis.gr © 2008, 2009, 2010, 2011